Züleyha Yusuf'a bir mektup yazmaya başlayınca Yusuf diye başladı, Yusuf diye bitirdi. Gördü ki, hitaptan öteye geçmedi. Anladı ki, aşkın namesinde, ser-nameden öte kalem yok. Ve züleyhanın lügatında yusuftan öte sözcük yok. Bil ki kelamdan da öte sadece ah var, ah ki dünya onun üzerinde durur, gökkubbe onun hararetiyle döner.