Derya özdoğan

Aile sanıldığı kadar tesadüfi bir şey değildi, kuradan çıkmıyordu, onu bulman veyahut oturup kendi ellerine yapman gerekiyordu.
Reklam
Bir çocuğun sevmesi ne büyük, ne kapsayıcı bir şeymiş, ne eli bolmuş. Hiç takılmazmış hayatın tırı vırı engellerine. Bahanesi, şartı şurtu, hesabı kitabı yokmuş.
Nasıldı iki kişi olmak? Sen birini çok seviyorken onun da seni o kadar sevmesi neye benziyordu?
Geçmişte neler yaşadığımızı başkalarının bilmesine gerek yoktu; dünya iyiliğimizi istemeyen insanlarla doluydu. Bu yüzden insan içini, sırlarını, özel hayatını kendine saklamalıydı.
Sayfa 274·Kitabı okudu
1K
Yalnızız, çağı anlamaya çalışmaktan vazgeçtik, hayattan aşırı yorgunuz ve depresyonun kucağında oturuyoruz.
1K
Reklam