Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Ama günün sonunda,” dedi ve elini açık camdan çıkarıp rüzgârın parmaklarının arasından esmesine izin vererek ekledi, “kendim olmam benim için yeterli. Ben yeterliyim.”
#kitapyorumu
5/5 ️️️️️
10/10 ️️️️️
Josh ve Hazel çok güzel ama bundan daha ötesi inanılmaz özel karakterlerdi. Kitabı ikisinin gözünden de okuma şansı elde ettik ve buna bayıldım. Hazırsak biraz konusundan bahsedip sonra tekrar hislerime geçeceğim. Hazel ve Josh ilk olarak üniversitede birbirleriyle karşılaşıyorlar ama Josh, Hazel’ı her zaman en garip şeyleri söylerken ya da yaparken gördüğü için kendini biraz geri çekiyor. (Josh Koreli bu arada koreli ismi de Jimin) Özellikle kaçmıyor tabii ama arkadaş olma isteği de çok yok. Hazel, Josh’u ilk gördüğü andan beri çok yakın arkadaşı olmak istiyor ama nedense o dönem çok fazla uğraşıp üstüne gitmiyor. Kitap bunların hemen ardından yedi sene sonrasıyla başlıyor. Hazel’ın yeni en yakın arkadaşı Emily’nin barbekü partisine gittiğinde orada Josh’u görüyor ve Emily’nin kardeşi olduğunu öğreniyor. Emily evli olduğu için soyadı farklı o yüzden anlayamıyor aslında. İşte o zaman Hazel, Josh’a en yakın arkadaşı olacaklarını söylüyor ve kitabımız bu karşılaşmalarından sonra resmi olarak başlıyor. Tüm kitap boyunca mükemmel bir arkadaşlık okuyoruz. Sıfır kusur cidden aradığım 10/10 arkadaşlığı okudum.
Birbirlerini çekici buluyorlar ama asla bunu bozmaya yönelik hareket yapmak istemiyorlar haklı olarak. Her yakınlık, her duygu yoğunluğu kitapta yavaş yavaş gelişirken çifte randevulara çıkmaya başlamalarıyla kitabın komedi kısmı da olaya dahil oluyor.
Romantizm, arkadaşlık ve komedi kombinasyonu bu derece iyi yazılırsa ne olur peki? Derya’nın favori kitaplarından biri olur elbette.
Son kısmı aceleye getirilmeseydi tadından yenmezdi ama nazar boncuğu diyerek puan kırmayı reddediyorum ve en içten bir şekilde tavsiye ediyorum. Hazel gibi kendine özgü mükemmel bir karakter ile mutlaka tanışmalı, Josh’un korece konuşmasını okumadan bu yazı
Bundan sağ çıkmamız mümkün değildi. Hayat ve ölümden bahsetmiyordum. Hapsedilmekten bahsetmiyordum. Polisle ilgili bir endişe yaşamıyordum. Biz gerçekten yanlış bir şey yapmamıştık. Fakat bundan sağ çıkamayacaktık. Biz. Finn ve ben. Bonnie ve Clyde. İkimiz. Onu elimde tutamayacaktım. Kalmak istemeyecekti.
