Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
“Sen benim yanımda olduğun sürece, Claire, neyin doğru neyin yanlış olduğu umurumda değil ve bunu söyleyecek kadar da dürüstüm,” dedi yavaşça. “Eğer beni seçmen senin için bir günahsa... o zaman Şeytana gider ve seni bu günaha imrendirdiği için ona şükrederim.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Seni düşündüğüm zaman aklıma ilk gelen kelime ‘zarif’ değil.” Kolunu belime doladı, diğer eli de ipek kaplı kolumun üstündeydi. Sıcacıktı.
“Ama seninle ruhumla konuşur gibi konuşuyorum,” dedi ve yüzümü kendisine doğru çevirdi. Uzandı ve yüzümü ellerinin arasına aldı. Parmakları şakaklarımı hafifçe kavrıyordu. “Ve Sassenach,” diye fısıldadı. “Senin yüzün benim kalbim.”
“Hunt.” Tüm dünya sessizleşti. “Seni bekliyordum.”
“Bryce, tatlım, sadece dairene geri dön ve bana bir saat ver ve...”
“Hayır” diye fısıldadı ve gözlerini kapattı.
Elini göğsüne koydu. Kalbinin üstüne. “Seni bekliyordum. Burada.”
Her şey bu kadın için yaşanmıştı. Bryce için. Gücü gittikçe yaklaşıyordu. Hunt kendini hazırladı ve kalbine bir yıldırım daha gönderdi. Bir kez daha bedeni cansız bir şekilde yerden kalktı. “Hadi” diye tekrarladı, ellerini tekrar göğsüne bastırdı. “Seni bekliyorum.” Doğduğu andan beri onu bekliyordu. Ve sanki onu duymuş gibi Bryce patladı ve hayata döndü. Sıcaktı, güvendeydi ve evindeydi. Etrafında, ondan, kalbinden gelen bir ışık vardı. Bryce nefes aldığını fark etti. Ve kalbi atıyordu.