Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
Tutku ve kızgınlık ateştendi ve bu ateş olanca kudretiyle çatırdayarak yanıyor, âdeta canlı bir varlık gibi nefes alıp veriyordu. Keder ise insanı yutan bir bataklıktı. Çırpındıkça sizi daha derine çekiyordu. Diri diri gömülmektense alev almayı tercih ederdim.
Reklam
5/10
2021 38. kitabı
#kitapyorumu
4/5 ️️️️
8/10 ️️️️️️️️
“Zaten seninleyim ve hayatın benim için biçilmiş kaftan,” dedi. “Sen bu halinle bana yetersin, Nathaniel Thorn. Daha fazlasını istemiyorum.”
Direkt konuya dalmak istiyorum. Kitabı sevdim. Sevdim sevmesine ama favorim olamadı. Şimdi size neden sevdiğimi ve neden favorim olamadığını heyecanla anlatmak isterim.
Kızımız Elisabeth doğduğunda Güneyrüzgârı krallığındaki Büyük Yazdüşü kütüphanesine bırakılıyor. Küçüklükten beri tüm hayatı kütüphanede geçen ve kitaplarla kimsenin kuramadığı gibi iletişim kuran Elisabeth’in hayatı bir gecede değişiyor. Nedenini bilmeden uykusundan uyanan Elisabeth, kütüphanenin müdiresinin öldürüldüğünü görüyor ve bunu yapan kara büyü kitabının peşine düşüyor. Bu arada kitaplar canlı, seviyesine göre hepsinin kendine göre özellikleri var diyebilirim. Kitabın eeen sevdiğim kısımlarından biri buydu. Kitabın daha fazla dehşet saçmasını engelleyen Elisabeth bir anda suçlu gibi gösteriliyor ve Sihirzadeler tarafından yargılanmak üzere götürülmesine karar veriliyor. Sihirzadeler elbette büyü yapan kişiler. Pek çoğu soylu ve zengin. Onu yargılanmak üzere götürecek kişi kitabın ilk sayfalarında karşılaştığı Nathaniel Thorn (oda bir Sihirzade) oluyor ve hikayemiz en basit anlatımımla böyle başlıyor.
Yaratılan dünya muazzam, Üç ana karakterden biri muazzam ve bana kalırsa potansiyeli inanılmaz olan bir kitap AMA iki karakterin pek bir karakter yapısı olmadığı için hayal ettiğim kadar kitaba yükselemedim. Sebepleri:
İlk olarak,
Elisabeth dünyayı büyük bir düşmandan kurtarmak istiyor. Halkı için bu uğurda canını vermeye hazır. Peki ya neden tam olarak? Düşmanı yok etmek için geçerli olan sebebi: Ben yaşamak istiyorum olsaydı inanın içime su serpilecekti. Fakat ufacık bile olsa sevgisini hissetmediğim halkına karşı olan
#kitapyorumu
5/5 ️️️️️
10/10 ️️️️️
“Seni istiyorum Claire,” dedi, sesi çok boğuktu. Bunun ardından ne söyleyeceğini bilemiyormuş gibi duraksadı. “Seni çok istiyorum, öyle çok istiyorum ki nefes bile alamıyorum. Beni...” Yutkunup yeniden konuşmaya başladı. “Beni kabul ediyor musun?”
Muazzam. Evet Diana Gabaldon’un Yabancı serisinde yine seri adını taşıyan ilk kitabı Yabancı’yı sizler için elimden geldiğince yorumlamaya çalışacağım. Öncelikle biliyorsunuzdur ki serinin dizisi var ve oldukça güzel. Karakterlerin kendileri resmen nokta atışı ve dizi elinden geldiğince kitapla birebir gidiyor. Ama her şeyi aynı mı? Asla değil. Kesinlikle kitabını daha çok beğendim. Çok daha fazla derinliğe sahip ve harika. Bundan tam 6 sene önce tüm seriyi bir çırpıda okumuş bayılmıştım. En çok birinci ve üçüncü kitaplarını sevmiştim. Büyük ihtimalle yine aynısı olacak.
1900’lü yıllarda bir savaş hemşiresi olan Claire, savaş bittikten sonra kocası Frank ile biraz gecikmiş balayı birazda gezmek için İskoçya’ya geliyorlar. O sırada çok detaya girmeyeceğim gezdiği yerlerdeki taşlardan Claire bir ses duyuyor ve taşların içerisinden 1700’lü yıllara düşüyor. Orada başka bir savaşçı olan Jamie Fraser ile tanışıyor. Ve bir Alacakaranlık repliği gibi: koşulsuz ve geri dönülemez bir şekilde birbirlerine aşık oluyorlar. Kitabın konusu benim anlatmaya çalıştığımdan bin kat daha ayrıntılı ve incelikle yazılmış. Diana Gabaldon’un bence beyninde öyle susmayan bir şey var ki bunları yazıya dökmeden duramadığını hissettim. Hepsi çok ilahi hissettiriyor. Yine de çok acımasız bir yazar. Karakterlere asla acımıyor. Onları çok seviyor ve bunu hissediyoruz ama yazdıkları bazen insan kalbinin kaldırabileceğinden daha ağır olabiliyor. Sonuç ne olursa olsun en azından ilk kitabını gözüm kapalı herkese
