Peeta’nın neden Haymitch’le tek başına cebelleşmekte ısrar ettiğini anlamaya çalışırken, birdenbire, bunun nedeni nazik olması, diye düşündüm. Bana ekmek attığı zaman olduğu gibi.
Bu düşünce afallamama neden oldu. Nazik bir Peeta Mellark benim için kaba bir Peeta Mellark’a göre çok daha tehlikeliydi. Nazik insanlar bir şekilde kalbimde yer bulmayı başarırdı. Peeta’nın bunu yapmasına müsaade edemezdim.
“Adın ne?”
Zorla yutkundum. “Katniss Everdeen.”
“Kurada çıkan kız da eminim kız kardeşindi. Bütün görkemi tek başına alıp gitmesini istemedin,ha? Hadi millet en yeni haracımıza kocaman bir alkış lütfen!”
Sonsuza dek hakkı teslim edilmesi gereken 12. Mıntıka’nın halkından hiç kimse, tek bir kişi bile alkışlamadı. Genellikle bir şeye aldırmayan bahisçilerden biri bile. Muhtemelen beni Hob’dan tanıyorlardı. Belki zamanında babamı tanımışlar veya kimsenin sevmeden geçemeyeceği Prim’le karşılaşmışlardı. Bu yüzden, ben kıpırtısız bir şekilde sahnede dikilirken, ellerinden gelen en cesur protestoyu gerçekleştirdiler. Sessizlik. Bunun anlamı kabul etmediğimizdi. Buna gözlerimizi kapatmıyorduk. Bütün bunlar yanlıştı.
Serinin elimde iki kitabı daha var ama devam etmeyi düşünmüyorum. Baktığımda serideki en iyi kitap cidden buydu. Ama yine de benim standartlarıma göre iyi değildi açıkçası. Diğer kitapları daha fazla seveceğimi düşünmüyorum. O yüzden Elle ve Archer’ın hikayesi böyle güzelken seriye veda etmek isterim. Alacaksanız lütfen sadece bu kitabı alın. Seri olmalarının bir mantığını göremedim. Sadece okuduğunuz kitapta bir önceki çiftlerin beraber olduğunu görüyorsunuz. Ama zaten tahmin edersiniz kitapları olduğu için mutlu sonları olacağını. Ben dediğim gibi serinin üç kitabını okudum ve sadece bu kitabını öneriyorum. Ona da lütfen büyük hevesle başlamayın.