Sadece davranışa yönelik anne,” Arkadaşlarını ısırmayacaksın! Bir daha arkadaşını ısırırsan seni şöyle yaparım böyle yaparım…”
Oysa niyet ve bilgisini devreye sokan, geliştiren anne-baba, çocuğuyla sohbet içine girerek çocuğunun; 1) Niçin ısırdığını anlamaya çalışır, 2) Başkası kendini ısırsa ne düşüneceğini öğrenmek ister, 3) Çocuğun anlayacağı dille yaşamın bir ekip işi olduğunu, oynayabilmek için oyun arkadaşı gerektiğini ve kötü davranışla arkadaşlarını kaybedeceğini anlatır. 4) Başkasının onu ısırmasına izin verilmeyeceği gibi, onun da başkasını ısırmasına izin verilmeyeceğini söyler.
Böylece çocuğun sadece belirli bir davranışa odaklanmayan, onu aşan bir anlama sistemi çocuğa öğretilmeye çalışılır.
“Hiçbir şey karanlık bir odada siyah bir kedi aramak kadar zor değildir. Hele odada siyah bir kedi yoksa”
Hayata iyi bakın kardeşim.
Çünkü aksine hakkınız yok.
“Sana bir haberim var. O kadın bir sahtekardır. Üstelik hasta bir çocuğu da yok. Seni fena halde kandırmış arkadaşım.”
De Vizenco, “yani ortada ölümü bekleyen bir bebek yok mu ?”dedi
“Hayır yok “dedi görevli
“İşte bu, bu hafta duyduğum en iyi haber”dedi gözleri dolarak
Aynı pencereden dışarı bakan iki adamdan biri sokaktaki çamuru, diğeri ise gökteki yıldızları görür..