Otlarla kaplı kayalarınarasında, başını kuma gömmüş bir adam vardı. "burada yıkanabiliriz, o bizi göremez" dedim ruhuma.
"Hayır! Binlerce kez hayır!" dedi ruhum. "Bu gördüğün insanların en kötüsü. O bir bağnaz" dedi içimdeki ses.
Kadınlıktan erkekliğe dönmek gibi bir arzum yok. Tövbeler tövbesi! Gene de erkeklerin tekelinde olan o tartışılmaz gücün birazını kişisel haneme yazmayı düşlemekten kendimi alamıyorum.
Göğsümü alacaklarını söylediklerinde yaşadığım yıkıntıyı, diğerlerinde yaşamadım. Alışıyor insan... Kocam da gereken desteğç fazlasıyla verdi doğrusu. O sıralar benimkinden genç ve diri memeleri avuçladığından belki, fazla umursamadı meme eksikliğimi ya da umursamaz göründü.