Eren
@desireofvoid
Varlık kendine yabancıdır.
izmit
66 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Varolanlar nerede doğuyorlarsa orada yok olurlar zorunluluğa göre. Onlar, bir diğerine, adaletsizliğin karşılığı olarak, zamanın düzenine göre, aynı adaleti verirler.
Anaksimandros
AnaksimandrosMitoloji, Pathos ve Logos'a ait ilginç bir yazıFelsefe
Cesaretle savaşırsınız, onurla savaşırsınız... Peki aslında ne için savaşırsınız?
Savaşımızı, şövalyelerimizin neden savaştığını anlayabilmek için çoğunluğun unuttuğu bazı gerçekleri yeniden gün ışığına çıkarmalıyız. İçinde bulunduğumuz savaşın kökleri evrenin başlangıcına dek uzanıyor. Ne de olsa dünya hep bugünkü gibi bir yer değildi.
Bizim zaman diye adlandırdığımız dönemden önce yalnızca mistik bir boşluk vardı ve bu boşlukta çok eski, hiçbir özel şekli olmayan enerjiler dolanıyordu. Bilinmeyen bir sebeple bu eski enerjiler yavaş yavaş biçim kazanmaya başladı. Bu cisimleşme/maddeleşme sırasında çok özel bir güç bilinç kazandı.
Logos adındaki bu gücün tek amacı kendi yansımasını yaratmaktı. Yüksek dağları, derin vadileri ve masmavi gökyüzü ile Carnac dünyasına ilk şekil veren o oldu. Sonra, kayaları yontması, vadileri ve okyanusları doldurması için suyu getirdi. En sonunda dünya mistik boşlukta turkuaz renkli bir mücevher gibi salınan muhteşem bir yere dönüştü. Ancak, Logos tatmin olmamıştı. Yarattığı nehirlerin, okyanusların ve göllerin ihtişamına tanıklık edecek birilerinin olması gerektiğini hissediyordu. Kayalar ve dağlar tek başlarına görkemliydi fakat hiçbirinde hayat yoktu.
Logos, dağları yapmak için kullandığı enerjiden artanlar ile hayatı yarattı. Artık suda yüzen balıklar ve toprakta yetişen ağaçlar vardı. Ardından yeryüzünde hayvanlar belirdi ve gökyüzünde kuşlar süzülmeye başladı. Logos, son olarak, kendisine benzeyen insanları yarattı. İnsanlar, Logos gibi, dünyayı kendi ihtiyaçlarına göre şekillendirme gücüne sahipti.
Bir süre herşey yolunda gitti. Logos, insanlar onu Tanrı diye adlandırıyordu, durumdan memnundu; yarattıkları ise kendilerine bahşedilen dünyanın tadını çıkarıyordu.
Oysa yakında hepsinin huzuru bozulacaktı.
Yansıması olan insanları
New York Yanılsamaları (2008)Sinema
Camdan dışarıya bak.
Resimlerinden biri için sana
poz verdirdiği günü hatırlıyor musun?
Senin güzelliğini sana
ifade ediş şeklini?
Kısa bir an için de olsa sana kendini
nasıl özel hissettirdiğini?
Onu nasıl da özlediğini düşün.
Ayağa kalk.
Şimdi bekleme zamanı ve kimsenin
umurunda değil.
Senin beklemen bittiğinde dahi,
bu oda burada olacak...
...ve elbiselere, ayakkabılara ve
kutulara ev sahipliği yapacak...
...ve belki de bir gün,
başka bir bekleyeni ağırlayacak.
Belki de ağırlamayacak.
Odanın da umurunda olmayacak bu.
Merhaba?
Artık asansörü çalıştıran kimse
olmayacak.
Bir zamanlar önünde olan heyecanlı
ve gizemli gelecek...
...artık arkanda kaldı.
The soft moon - InsidesMüzik
youtu.be/jILV2bOemmg
Mükemmel bir klip. Şarkıyla uyumlu adeta bağımsız bir filmin kesiti gibiydi.