Eren
@desireofvoid
Varlık kendine yabancıdır.
izmit
66 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Esas olarak Brown'dan dinlediğim hikâyenin bu bölümünü ne yazık ki Brown'un kendi sözleriyle aktaramayacağım. Ölüm döşeğinde bir yandan Azrail'le boğuşurken bir yandan düşüncelerini bana açan bu adamın zorla, kesik kesik konuşmasında gizlemeye çalışmadığı kasti bir acımasızlık, kendi geçmişine karşı kin dolu garip tutum, bütün insanlığa karşı hınç duymakta son derece haklı olduğuna ilişkin kör bir inanç ve bir kanlı katil sürüsünün lideri olan bu adamın övünerek kendini Tanrı'nın Kırbacı* diye nitelemesine yol açan duyguya benzer bir şeyler vardı.
Kibir, belleğimize tuhaf oyunlar oynar ve tüm gerçek tutkuların yaşayabilmek için biraz bahaneye gereksinmesi vardır. Brown öte dünyanın kapısında bir dilenci kılığında durmuş, bu dünyanın suratına tokadı basıyor, tükürüyor, bütün suç ve günahlarının temelinde yatan muazzam horgörüyü ve isyanı haykırıyordu.
Sürekli olarak kaçıyordu; ne zaman yüzüne bakıldığını görse boynunu omuzlarının arasına gömüp kimi zaman kuşkulu bir homurtuyla, kimi zaman yüzünde gamlı, merhamet uyandıran, sessiz bir ifadeyle yolunu değiştiriyordu; ama yüzüne nasıl bir ifade kondurursa kondursun, tıpkı hiçbir giysinin vücuttaki anormal bir sakatlığı gizleyemediği gibi, ruhundaki tedavisi olanaksız alçaklığı gizleyemiyordu.