Modern siyaset felsefesinde "cemaat" ve "topluluk" kavramlarını biyo-politika ve ontoloji üzerinden inceleyen, İtalyan post-Marksist teorisinin önemli bir çalışmasıdır. Esposito, kapitalist bireyciliğin yarattığı bağışıklık (immunitas) krizine karşı, ortak olanı (communitas) savunur, ancak bunu yaparken sınıf mücadelesinin maddi zemininden tamamen kopar. Devlet aygıtı, üretim ilişkileri ve devrimci öncü parti gibi Leninist kategorileri dışlayan, meseleyi felsefi bir soyutlamaya indirgeyen akademik bir zihin egzersizidir. Pratik bir siyasal programdan yoksun, küçük burjuva radikalizmine hitap eden bir teori üretimidir.
İbrahim Kalın bu kitapta Batı’nın zihinsel arka planına yerleşmiş, çoğu zaman fark edilmeden üretilen ve sonra siyasete, gündelik yaşama ve güvenlik diline sirayet eden bir önyargı düzenini adım adım çözüyor. Kitabı okurken şunu hissettim: İslamofobi sadece dışarıdan gelen bir nefret değil; modern dünyanın kendini konumlandırma biçimiyle, ‘öteki’ni tarif edişiyle iç içe geçmiş bir zihniyet meselesi.
Kalın’ın anlatımı akademik titizlikle ilerlese de kuru değil; tarihsel arka planı, entelektüel tartışmaları ve güncel örnekleri bağlama oturtarak okuyucuyu düşünmeye zorluyor. Özellikle “güvenlik” söyleminin nasıl bir anda milyonlarca insanı potansiyel tehdit gibi göstermeye başladığını okurken, sadece siyasetin değil, kültürün ve medyanın da bu inşada nasıl rol oynadığını görmek insanı sarsıyor.
Kitabın bence en çarpıcı tarafı şu: İslamofobi bir sonuç değil, sürekli yeniden üretilen bir süreç. Bu süreçle yüzleşmeden ne empati kuruluyor ne de adaletli bir zemin oluşuyor. Kalın, meseleyi bir savunma refleksiyle değil, düşünsel bir çözümleme çabasıyla ele aldığı için kitap hem sakin hem de sarsıcı.
Net bir ifade: İslamofobi’nin sadece politik bir etiket değil, modern dünyanın aynasında beliren bir arıza olduğunu, Kalın’ın berrak ve güçlü bir dille gösterdiği bir çalışma.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
hiçççççç beğenmedim :(
260 sayfalık kitapta 260 milyon tane karakter var ve kitap aslında portekizce olduğundan dolayı BÜTÜN isimler benim kafamda DESPACITO olarak yankılandı... çok sinirliyim bu kitaba paramı geri istiyorum
(despacito ispanyolcaymış ama sonuçta ikisi de aynı yani önemi yok çinli de olsa japon japondur)
Puan vermedi·112 syf.·
2025 603. kitabı
İtalyan filozof Roberto Esposito, kişi dispozitifi ne bir kişi ne de
bir şey olan bedenin, kişiler ve şeyler arasındaki dikotomiyi çözebilecek kişisel olmayan bir
kategori olduğu savıyla felsefi, hukuki ve siyasi sözdağarımıza hâkim olan kavramların tarihini
maharetle katediyor, içinde yaşadığımız çağda ortaya çıkan paradokslar için zihin açıcı çıkış
yolları gösteriyor.
"Batı uygarlığı, başlangıcından bu yana, kişiler ile şeyler arasında katı bir ayrıma dayanmış,
kişilerin şeyler üzerindeki araçsal egemenliği üzerine kurulmuştur. Yaşam dünyasını iki
mıntıkaya ayıran bu karşıtlık; Antik Roma hukuku, Hristiyanlık, sonra da modernite boyunca
devam ederek bugün mevcut küresel pazarda yerini almıştır ve giderek büyüyen çelişkiler
üretmeye devam etmektedir. Bu açık ve gerekli bir ayrım gibi gözükse de hukuki, ekonomik,
siyasi ve teknolojik uygulamalara göz atıldığında bakış açısının sürekli tersine döndüğüne şahit
oluyoruz: Bazı kişi kategorileri şeylere asimile olurken bazı şey türleri de kişisel bir profil
kazanmaktadır. Bir yandan, şeyler yalnızca kölece nesnelere değil, aynı zamanda tek kullanımlık"
"Batı uygarlığı, başlangıcından bu yana, kişiler ile şeyler arasında katı bir ayrıma dayanmış,
kişilerin şeyler üzerindeki araçsal egemenliği üzerine kurulmuştur. Yaşam dünyasını iki
mıntıkaya ayıran bu karşıtlık; Antik Roma hukuku, Hristiyanlık, sonra da modernite boyunca
devam ederek bugün mevcut küresel pazarda yerini almıştır ve giderek büyüyen çelişkiler
üretmeye devam etmektedir. Bu açık ve gerekli bir ayrım gibi gözükse de hukuki, ekonomik,
siyasi ve teknolojik uygulamalara göz atıldığında bakış açısının sürekli tersine döndüğüne şahit
oluyoruz: Bazı kişi kategorileri şeylere asimile olurken bazı şey türleri de kişisel bir profil
kazanmaktadır. Bir yandan, şeyler
ay guzeldi
cogu kisi bu kitabi pek begenmemis ama ben nedense ilk kitaptan daha cok begendim. erotizm sanirim biraz daha azdi ama kurgusu daha guzel islenmis gibi geldi bana. ve artik olaylar git gide ilerledigi icin de neyin ne icin oldugunu anlamaya basladik, bazi gizemler cozuldu. rowan daha guclu oldugu icin de hosuma gitti tabii, genelde boyle serilerde guzel yazilmissa sonraki kitaplar daha guzel oluyor kurgunun ilerlemesinden dolayi. bay espasito'nun olayi nedir bir de. 3. kitap da kendisini okutacak gibi ya merak ediyorum nasil sonuclanacak tum bunlar diye
Kitap okurken ilk defa sinirlerim bozuldu; saçma sapan isimler markalar film isimleri vs.vs. Aşırı saçma geldi ben sadece kitap okumak istedim sayıp durduğun saçma sapan aktrist isimlerini ve markaları çıkarsak kitap sadece 100 sayfa olurdu erhalde…. Pehh kim tavsiye etti bunu bana
