Kader Dilekçi
@destiny_
Montaigne gibi: "ne biliyorum?" diye sorarak. Ya da Sokrates gibi: "tek bildiğim, hiçbir şey bilmediğim" diyerek. Ya da "burada kendime güvenmiyorum, burada bana açık bir kapı yok" Ya da: "Diyelim ki, kapı açık, neden hemen girelim ki"
Eğri bir şeyi mutlaka hemen büküp düzeltmek zorunda mısınız?
Reklam
Ahlâk yararlılık bağlamında olmamalı!
Girişkenlik, gözü karalık, intikamcılık, sinsilik, yırtıcılık, iktidar düşkünlüğü gibi belirli güçlü ve tehlikeli dürtülerin, şimdiye kadar topluluğa yararlılık anlamında yalnızca -haklı olarak az önce sayılanlardan farklı isimlerle- saygı görmekle kalmayıp beslenip büyütülmeleri gerekmişti; (Çünkü bütünün düşmanlarına karşı bütününün oluşturacağı tehlikede onlara sürekli ihtiyaç vardı)
Şimdi tam zıt dürtüler ve eğilimler ahlaklı olma onuruna erişiyorlar; sürü içgüdüsü adım adım kendi sonucuna varıyor.
Korku burada da yeniden ahlakın anasıdır..
Rüyada yaşantıladıklarımız, onları sık sık yaşantılıyor olmamız koşuluyla, sonunda "gerçekten" yaşantılanmış herhangi bir şey gibi, ruhumuzun toplam bütçesine dahil olurlar.
İyilikte kötülük gibi algılanan bir kibirlilik vardır
Reklam