'Kader' adı altında başıma ne gelirse gelsin.
İnsan sonunda yine kendini yaşar. Tesadüflerle yüzleşme çağım geçti. Benim olmayan bir şey payıma düşmez!
...
Sen büyüklüğüne giden yolu yürüyorsun: Senin en büyük kahramanlığın arkanda artık yol kalmamasıdır!
...
Bir zamanlar yüce dağların nerelerden çıktığını sorardım. Çok zaman sonra denizden çıktıklarını sonra öğrendim. Dağların kayaların doruklarında yazılanlar kanıttır. Kendi yüksekliğine en derininden başlamalı.
Tanrılar olsaydı ben nasıl dayanırdım tanrı olmamaya! Demek ki tanrılar aslında yoktur.
Bu sonuca kendim ulaştım, şimdiyse beni çeken o. Sadece bir isimdir Tanrı; lakin bu ismin ağrısını canını vermeden kim emebilir?
Yaratıcının elinden inancı alınmalı mı, kartalın elinden alınmalı mı, kartaldan yükseğe uçuş özgürlüğü alınmalı mı?