Kader Eğercioğlu
@destynno
Gıda Mühendisi
Üniversite
İstanbul
Kars
18 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bozkırda bir Taşra Doktoru
Yıllar önce okumak için aldığım fakat çok sevdiğim bir arkadaşıma benden önce okuması için hediye ettiğim bir kitaptı. Oyuncu ve Senarist Ercan Kesal tahmin ettiğim gibi duygu yüklü Anadolu anılarını bir doktor olarak çok güzel kaleme almış.
Kitapta akış alışılmışın dışında zamana göre değil de konu başlıklarına göre flashback ler şeklinde kurgulanmış. Öncelikle buna sadece babanın ölümünden sonra yeniden baba ile ilgili anlatımlar devam ettiğinde ufak bir kafa karışıklığı yaşamam dışında kitap boyunca zorlanmadan hatta daha keyifle okudum. Toplumsal sorunlarımız ise her bölümün sonundaki o vurucu kapanışlar ile özellikle dile getirilmiş. Son kısımlarda ise aynı zamanda “iyiliğin” “paylaşmanın” “birlik olmanın” mesajı verilmiş.
Kitapta beni en çok etkileyen ise Anadolu’da ihmal üzerine çocuğu ölen insanların olay yerine gelen doktora ayran ikram etmeleri ve ısrarları oldu. “Bunlar böyledir oğlum, saygıda kusur etmemek için ölülerinin hesabını bile sormazlar” bu kısımları okumakta biraz zorlandım. Bozkırda çok da uzak olmayan zamanlarda cüzdanında sevgiyle resmini taşıdığı abi ve baba tarafından öldürülen namus kurbanı bir genç kız olmayı, kadın olmayı, çocuk olmayı, taşra doktorunu ziyarete gelen nişanlı olmayı, insan denen tehlikeli varlığın gerçek yüzünü görmenin verdiği rahatsızlığını, evladını bir hiç uğruna toprağa veren ana olmayı ve gençliğinin ellerinden kaydığı, dünyanın masum olmadığını anladığın, hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını anladığın andaki ACI’yı derinden hissettiren bir kitap oldu.
Ercan Kesal yazmaya devam etsin, keyifle okurum. Kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum.
Ercan Kesal 
Peri Gazozu
Ercan Kesal Peri GazozuSelam olsun gerçeğin duvarının öte yanına, Selam olsun Dostoyevski’ye·Edebiyat
7/10
Beğendi
Kitap okumaya ortaokulda Dostoyevski ile başladım. Daha sonra okuduğum diğer Rus Edebiyatı kitaplarında ve diğer tüm kitaplarda onun anlatım şeklini aradım. Bulamadığımda ise bana hep eksik geldi. “Ebedi Koca” kütüphanemde olduğu için okuduğum, bir “Suç ve Ceza”, “Ezilenler” kadar olmasa da etkileyici bir kitap. Baş kahramanı takip eden bir adam.. Şapkasında bir tül.. Ölen karısının eski sevgilisinin peşine düşmüş. Bir de hasta kızı var. Tabi karısı onu birçok kez aldattığından kimsen olduğu belli olmayan bir kız çocuğu. Baş kahraman Velchaninov çapkın, servet harcayan, biraz uçarı, bunun vicdan azabını çeken biri. Onu takip eden ve hem düşman hem hayran olan (bana göre) “kötü” karakter olan ise Pavel Pavlovitch yani “Ebedi Koca”. Peki nedir bu Ebedi Koca? Hayata evlenmem için gelmiş, başka vasfı olmayan erkek. Karısına göre şekil alan. Karısı öldüğünde evlenmeden yaşayamayan ve kendinden çok küçük olan bir genç kız ile evlenmeye kalkan bu karakteri bozuk adam. Kitap biraz akıcı gitmediğinden yavaş okudum. Sayfa sayısı az aslında. Ama sürüklemiyor bence. Kitap boyunca bu iki adamın çekişkili, çatışmalı, tuhaf ilişkisini okuyoruz. Günün sonunda Pavel Pavlovich özendiği genç olan karısının eski sevgilisi Velchaninov gibi olamayacağını anlıyor. Dostoyevski Sibirya’da yazmış kitabı. Sibirya onun kendini bulduğu yer olmuş aslında. Kitabın sonunda Dostoyevski’nin hayata dair çıkarımlarını okumak çok hoşuma gitti. Bunlardan en güzeli Nietzsche’nin “Bir şeyler öğrendiğim tek psikolog Dostoyevski’dir.” Sözü oldu. Gerçekten kişisel gelişim kitaplarından ziyade insanı tüm gerçekliğiyle ve derinlikleriyle ele alan ve okuyucuyu bununla yüzleştiren Dostoyevski’nin kitaplarını okumak insana dair çok daha fazla şey öğretiyor.