Yıllar sonra bile, o dev adamın, babamın, en yüksek merciin neredeyse
hiçbir neden olmaksızın geleceğini ve gece yarısı beni yatağımdan çıkarıp sahanlığa taşıyacağını, yani onun gözünde böylesi bir hiç olduğumu düşünerek azap çektim.
Franz Kafka
Babaya Mektup
Franz Kafka
Babaya Mektup
Vazgeçmek diye bir şey var,
Hani dünyaları gözünün önüne serseler,
Gözünde yoktur.
Hani tüm metre karelere sahip olsan da,
Gözünün ucuyla bakasın yoktur,
Hani bazı şeyleri çok istersin ama zamanla bir bir yok olurlar yüreğinde,
Hani geceleri düşündüğün şeyler artık aklına bile gelmez,
Hani insanın yüreğinde de mevsimler vardır.
İstekleri, hayalleri, zamana bıraktıkları,
Ama sonra işte vazgeçersin,
bahar gibi filizlenirler, ama sonbahar yaprakları gibi sessizce dökülürler.
Hani hayatında üzen şeylerin izi bile kalmaz,
Vazgeçmek işte tam olarak böyle bir şey.
İşte öyleyim,
Ne gözümde var,
Nede gönlümde senden gayrı hiçbirşey.
Hayatta iki vazgeçilmezim var,
Birisisin!
Ne vazgeçerim nede vazgeçmek isterim.
Seni ne kadar sevdiğimi ve benim için ne kadar kıymetli olduğunu çok iyi biliyorsun.
Bir gün çıkıp da Sen benim için değersizsin desem,
gözleriminde, dilimin de yalan söylediğini anlarsın.
Çünkü insan sevmediğinin gözlerine böyle bakamaz.
İnsan değersiz gördüğünün sesini özlemez, kokusunu içine çektiğinde dünyayı unutmaz.
Ben seni severken içim titriyor.
Yanındayken zamanın geçmesini istemiyorum.
Bir yere gitmek istemiyorum.
Sanki dünya dönsün ama biz olduğumuz yerde kalalım istiyorum.
Kalalım öylece herkes bir bir gitsin ama sona biz kalalım.
Reklam
Ama yine de buna nasıl aşk denebilir ki?
Dile getirilmediyse, sessiz sessiz acı çekiyorsan...
Kalbin dev bir kayanın altında paramparça olmuşsa
Bu aşk değildir.
İsmail Ankaravî (Rusûhî), Kadızadeliler gibi dinde tasavvuf karşıtı püriten bir hareketin yükseldiği en tehlikeli dönemde Mevleviliğin entelektüel kalesi oldu. Yazdığı Mecmûatü'l-Letâif ve Matmûatü'l-Maârif (7 ciltlik dev Mesnevi Şerhi) o güne kadarki tüm şerhleri aşan bir şaheserdi. Ancak Ankaravî dışarıya karşı Mevleviliği savunurken, içeride çok ciddi bir tasfiye ve kıskançlık çemberindeydi. Kulekapı postu (şeyhliği) Mevleviliğin Pera'daki vitrinidir. Sırrî Abdi Dede, finansal gücüyle bu makamı kesin gözüyle beklerken Konya'daki Çelebi’nin dışarıdan Ankaravî’yi ataması, İstanbul'daki yerleşik derviş aristokrasisini sarstı. Kasımpaşa Mevlevihanesi’nin (1623) kuruluşundaki Venedik kerestesi ve Avrupa mermeri detayları, Abdi Dede'nin Konya'ya karşı bir "gösterişçi meydan okumasıydı". "Siz bana Galata’yı vermediniz ama ben kendi servetimle payitahtın en pahalı semtinde, Yenikapı'dan bile daha ihtişamlı bir merkez kurarım" mesajıydı bu. Konya’nın bu tek taraflı hamleye kızıp "Yıkın!" emri vermesi, tasavvufi teslimiyetten ziyade merkezi otoriteyi koruma refleksidir. Yenikapı Şeyhi Sabuhî Ahmed Dede’nin Sırrî Abdi’nin yanında durması ise tamamen Galata’nın (ve dolayısıyla Ankaravî’nin) İstanbul’da tek güç olmasını engelleme stratejisiydi. Ankaravî hem entelektüel dehasıyla hem de Konya'nın desteğiyle gelmişti; Yenikapı ve Kasımpaşa ise yerel elitlerin desteğine sahipti.
1866 yılında kurulan Meclis-i Meşayıh (Şeyhler Meclisi) ile tarikatlar devlet bürokrasisine bağlanınca, İstanbul'daki güç dengesi tamamen değişti. Konya uzak bir taşra merkezine dönüşürken, Yenikapı Mevlevihanesi sarayla, bürokrasiyle ve Meclis-i Meşayıh ile kurduğu organik bağlar sayesinde Mevleviliğin Asitanesi haline geldi.
Yenikapı tayfası güç tekelini eline alınca, geçmişteki o 17. yüzyıl rekabetinin
Selâm olsun, göğsünde dev bir kor ateş taşıdığı halde çevresine zemzem olana..💧
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Mevlana Celaleddin-i RumiReklam
Reklam