“Hazreti Peygamber’le arkadaşları bu yaşayış tarzı bakımından bütün İslam ümmeti için birebir birer örnektiler. Ve Müslümanlar bu örneğe bakarak O’na uymayı bir vazife sayarlardı.” diyor ve tasavvufun özünü böyle olduğunu da ifade ediyor. Hani bizde var ya, şimdilerde tasavvuf “çuların” tasavvufu satan, satışa çıkan, pazarlamaya çıkanların karşısında hakikaten tasavvufun Hikmet Erbabı Kıyamet’e kadar var olacaktır elbette diyen, Tevhid Ocağı ve benzeri bütün kardeşlerimizin ifade ettiği o hakikat karşısında “Şimdi kaldı mı canım öyle isimler?” diyenlerin o tarihlerden itibaren bir görüş savunusu söz konusu.
Tabiri caizse bu kitabın görüşleri bugünkü mealci zihniyet kadar keskin değil. Ama o tarihte dahi bu hususta Tasavvuf Erbabı’na karşılık bir önlem alınması gerektiği düşüncesiyle aklı ön planda tutmanın unsurlarını ifade eden, bir diğer taraftan çözümlemeler getirirken bunu da bir yabancı diyardan getirme gayretinin varlığını görüyoruz. Tabiri caizse o bir insanın üzerinde var olan batıya olan hayranlığın bugünkünden çok da farklı olmadığını fark ediyoruz.
Şöyle diyor Ömer Bey; “Şüphe götürmez bir hakikatle İslam Dini’nin tefekkür ve şuur mirasından bir parçasının tasavvuf olduğudur.”
Bu güzel söylem boyunca devam edeceğiz. Öyle mi kalacak göreceğiz.
“Hazreti Peygamber’in hayatı daha sonraları yetişen mutasavvufların örneğiydi. Bunlar Hazreti Peygamber’in hayatındaki bu zahitlik cephesini alarak onu geliştirmeye bakmışlardı.” dedi. Ama bu geliştirme metodu Hristiyanlıkta ya da Hristiyanlığın mezheplerinde görüldüğü gibi kişilerin şahsi kanaatleriyle dine bir şey eklemeleriyle mümkün değildir ki Ömer Bey kitabında bunu da inceliyor olacak birazdan.
“Onun için Hazreti Peygamber Muhammed Mustafa’nın” Aleyhisselatü Vesselam “cahiliye devrinde Hira dağına çekilerek
...Baba , yarın uçurtma yarışı var ve sen kazanacaksın dedi ..
Bir anda böyle bir konuşma beni korkutmuştu ya kazanamazsam babanın yüzüne bakarım ..gece hiç yatamadım zaten hiç bir zaman da yatazdım heyecandan ..sabah yarış başladı ben ve Hasan da kendimizi hazırladık Hasan çok iyi keserdi iplerinden bende uçurtmayı kestirmemeye ve havada tutmaya çalışıyordum ..bazen ellerim yorulur Hasanla yer değiştirirdik .. Ve bir kaç saaten sonra havada sadece birkaç tane uçurtma kaldı ..Ve ben hala uçuyordum ..biraz sonra ben ve bir tane daha kaldık ..mavi uçurtma ikimizde heyecanliydik o benden biraz daha yukarıdaydı ben ise sakinliğimi koruyordum ..bana yaklaşıyordu uçurtma ve ben bir anda harekwtimi yaptım bir anda ipe asıldım ve bir anda bıraktım ve Uçurtmam havlanmıştı diğer uçurtmanin ipini kesmistim ve kazanan ben olmuştum ..Hasan la ben kendimizden geçercesine keyfini yaşadık ..babada aynı sevinçteydi ..Hasan bana gidip getireyim sana mavi uçurtmayı ben de git getir dedim ..sonra bana a bin tane olsa hepsini de getirecem dedi ve gitti ..Hasan muhteşem bir uçurtma avcısıydı ..havada uçan uçağın nereye gideceğini çok iyi biliyordu ...bende evde kaldim ve orda bizi izleyen insanlar beni tebrik ettiler , tabi babamada gururla bakıyordum ..sonra bende hasanın peşinden gittim baya koştum çok insanlara sordum sonunda birisi bana hangi yöne koştuklarini söyledi ve arkasından da bir kaç tane daha gencin takip ettiğini söyledi ..ben koşa koşa devam ettim ..Ve köşede Hasanı gördüm yanında da Assefle iki arkadaşını ..(Assef mahallenin manyak piskopatıydı ve geçenlerde bana saldıracakları zaman Hasan çok iyi sapan'cı olarak nişan aldı assafı ve asafta o zaman korkup gitmişti tabiki bizi tehdit ederek ).. İşte Assaf Hasanı yakalamıştı o gunden sonra uzaktan bakıyorum onlara Assaf
Reklam
EĞER DEĞER GÖRÜRSENİZ İSTEDİĞİNİZ ZAMAN,İSTEDİĞİNİZ YERDE BU YAZIYI KULLANABİLİRSİNİZ.PAYLAŞIN ARKADAŞLAR,İSTEDİĞİNİZ YERDE PAYLAŞIN Kİ BU KİTABI OKUSUN HERKES,EKSİK KALMASIN HİÇKİMSE.ADIMI KULLANMANIZA DA GEREK YOK.SAYGILAR...
“Önce içindeki, yüreğindeki zinciri kopar, başkaldır. Sonra dünyanın bütün zincirlerini kır, tekmil kötülüklere başkaldır, iyilik getir. Getirdiğin iyilikler de, belki bir gün insanlar için kötülük olur, kendi iyiliğine de başkaldır. Eeeeey, insanoğlu, sen solucan, sen karınca, sen böcek değilsin. Allah seni bir tek şey, bir tek, bir tek şey için yarattı, başkaldırman için yarattı. Allah sana büyük bir hazinesini, tek kıymetli varlığını armağan etti, yüreğindeki umudu verdi sana… Başkaldırman için umuttan daha değerli bir şey, bir silah veremezdi sana. Onun verdiği umutla, sen eğer başkaldırmayı öğrenseydin, ölümü bile yenerdin.”
Umudunuz hiç bitmesin,yitmesin...Her ne olursa olsun umut etmeye devam edin.Başınızda hiç eğilmesin...Okuyan arkadaşlar,hepinize teşekkürler,sevgiler saygılar,keyifli okumalar...
Bu yazı Yaşar Kemal ve İnce Memed'in hakettikleri bir yazı olmadı,olamaz da,zaten dünya üzerinde ''benim'' diyen hiç kimse bunlara hakettikleri bir yazı yazamaz.Elimden geldiğince çizdim bir şeyler,aslında ben de yapmadım bunu ben sadece kalemi tuttum,kalem kendisi gitti kağıdın üzerinde...Kalem ve kağıt bile o kadar özlemiş ve istemiş ki Yaşar Kemal ve İnce Memed hakkında iki kelam yazmayı...Yaşar Babam Huzur İçinde Uyu,Ardında Bıraktıklarına Değer Biçilemez!
------------------------------
“Uğraşmak haktır”
------------------------------
İNCE MEMED BİR ROMAN DEĞİL BİR BAŞKALDIRI ŞİİRİDİR...PROLETER DESTANIDIR...EDEBİYAT ve İNSANLIĞA SUNULMUŞ EN BÜYÜK HİZMETLERDEN BİRİDİR...
Aşksız ve paramparçaydı yaşam
bir inancın yüceliğinde buldum
