İnsan hayatının normal amacı dört mevsimde de, yani hayatın dört çağında da fazla hoplayıp zıplamadan yaşamak ve son güne kadar hayat kadehinin hiçbir damlasını israf etmemektir: Ağır ağır yanan bir ateş, ne kadar şairane olursa olsun şiddetli bir yangından daha iyidir.
Hiçbir güçlü tutkunun, hiçbir korkusuz teşebbüsün oradaki insanları bir yana çekip götürdüğü görülmemiştir. Zaten onların gönlünde hangi tutku, hangi girişim barınabilirdi? Orada herkes haddini bilirdi.