Pelin Sarıtepe

İçimin dağlarına duman basmış Ağaçların dalları bir o yana bir bu yana Ve yapraklar ve kuşlar birbirine karışmış Savruluyorlar gökyüzüne Ve onlara ve hareket eden herşeye inat Sonbaharla birlikte efkar Demir atmış içimin derinliklerine
Reklam
Ben karanlığım korkma ben karanlığım Sessiz sabahların korkak idamlıkları kalkın Ben sizi mavi sabahlara sararım
Kulaklar sağır gözler kör yürekler mefluç mu Pusmuş insanlığımıza bu kan nerden damlıyor.
Taradılar gözleriyle şehrin ağır ağır saçlarını Ayıkladılar bir bir bitlerini
İnancına sahip olmak İnsan olmanın şartı Kölelikler içinde en onulmaz kölelik Hayatın ölümcül yanına takılıp kalmak değil mi?
Reklam