Bugün [onun yazılarını] okurken şu söz çok hoşuma gitti: "Bana ne kadar ilerleme kaydettiğimi soruyorsun. Kendi kendimle dost olmaya başladım." Bu gerçekten de büyük bir meziyet;.... emin ol, böyle bir adam bütün insanlıkla dost olabilir.
Hiçbir zaman Fortuna'ya güvenmedim, bana huzur verdiği zamanlarda bile. Bana bahşettiği her şeyi -parayı, mevkiiyi, gücü-öyle bir yere koydum ki geri almak istediği zaman beni rahatsız etmeden alabilsin. Bütün bu sahip olduğum şeylere belli bir mesafede durdum ki istediği zaman onları bulundukları yerden rahatça alsın, benden söküp koparmasın.
Mutlu sondan söz etmemi istiyor; umudun cazibesine kapılmanı sağlayıp seni rahatlatmamı bekliyor olabilirsin, diye yarut verdi mektuba filozof, "ama ben başka bir yoldan seni huzura kavuşturmaya çalışacağım" Mektup şu tavsiyeyle sürüyordu:
Bütün kaygılarından kurtulmak istiyorsan, korktuğun şeyin başına geldiğini düşün.
Seneca şuna inanıyordu: Arzularımız gerçekleşmediği takdirde nelerle karşılaşabileceğimizi şöyle mantıklıca bir düşünürsek, yaşayabileceğimiz sorunların, yol açtıkları huzursuzluğa kıyasla çok daha küçük olduklarını görürüz.