Neden ölmedim? Hiçbir insanoğlunun olmadığı kadar sefil bir adamdım, niye ölmüyordum? ölüm tazecik çocukları, sevgi dolu anne babaların tek umudu olan o varlıkları çekip alıyor; kim bilir kaç yeni gelin ya da genç âşık bir gün önce sağlık ve ümitle doluyken ertesi gün solucanlara yem olmuş, mezarında çürümeye bırakılmıştır! Benim hamurumda ne vardı ki, dönen bir teker misali çektiğim eziyetleri durmaksızın tekrarlayan bunca sarsıntıya katlanabiliyordum?
Ancak bir gezginin yaşamının, eğlencenin yanında daha çok acı içerdiğini anladı. Duyguları sürekli gergindir ve dinlenmeye başlamışken, kendini, keyfini sürdüğü şeyi, yeniden ilgisini çeken ve diğer yenilikler için feda ettiği, yeni bir şey için terk etmek zorunda bulur.
Yaralarımın intikamını alacağım; eğer sevgi uyandıramıyorsam, korku salacağım, özellikle de baş düşmanım olan sana çünkü söndürülemez bir nefret duyuyorum yaratıcıma.