Biz neyiz? Biz içselliğimizin meyvesiyiz. Bizi biz yapan içsel anlığımızdır, derinliğimizdir, zihnimizdir. İçimizde ne varsa biz oyuz. İçinden temiz olmayan işler geçeni ve temiz olmayan işleri yapanı acılar izleyecektir; tekerleklerin, arabayı çeken öküzün ayağını izlediği gibi.
Bir kişinin kendi kendini yenerek kazandığı zafer, bir başkasının savaşta bin kişiyi bin kez yenerek kazandığı zaferden daha iyidir.
Gökten altın yağsa insanın arzuları doyurulamaz. İsteğin küçük bir zevk verdiğini ve aslında acıya neden olduğunu bilen kişi, bilge kişidir.
Reklam
Dhammapada bana göre insanın zihinsel dünyasına odaklanan bir kitap. Kitap, iyiliği ve kötülüğü dışsal koşullarda değil, tamamen insanın düşüncelerinde temellendiriyor. Bu açıdan ahlak anlayışını bireyin iç dünyasına bağlaması felsefi olarak dikkat çekici. En çok öne çıkan fikirlerden biri, arzuların ve öfkenin insanı huzursuz eden temel etkenler olması. Onları sınırlamak, zihni disipline etmek, dingin bir yaşamın yolu olarak gösteriliyor. Bu bana hem etik hem de varoluşsal bir ders gibi geldi: geçici bir dünyada kalıcı hırsların peşinden gitmek anlamsız. Dhammapada’nın farklı yanı, kurtuluşu herhangi bir otoriteye değil, kişinin kendi çabasına bırakması. Bu da onu sadece dini değil, aynı zamanda evrensel ve felsefi bir yaşam rehberi haline getiriyor.
Kısaca, Dhammapada bana göre dogmadan çok yöntem sunuyor: zihni gözlemlemek, arzuları dizginlemek ve geçiciliği fark ederek daha dengeli bir hayat yaşamak.
DHAMMAPADAAlıntı
Buddhizm, MÖ 6. yüzyılda Kuzey Hindistan’da doğmuş ve zamanla tüm dünyaya yayılmış kadim bir öğreti. Elimdeki bu eser, Buddhizm’in en önemli kutsal metinlerinden biri olan Dhammapada. Kitap, yalnızca güzel sözlerden oluşan beyitlerle değil; aynı zamanda insanı dhamma’ya, yani doğru yola yönlendiren adımları da içeriyor.
Her bölüm farklı bir öğretiye ışık tutuyor:
“Ormanlar sevinç doludur; duygularına egemen olan kişi sevinç bulacaktır.” (7. bölüm, 99. metin)
“Gökten altın yağsa insanın isteği doyurulamaz.” (14. bölüm, 186. metin)
“Sessiz kalanı da, çok konuşanı da, az konuşanı da suçlarlar.” (17. bölüm, 227. metin)
“Bütün lekelerden daha büyük bir leke varsa o da cehalettir.” (18. bölüm, 243. metin)
Kitap, yorumdan çok bir yol haritası sunuyor. Çünkü bu sözler, doğrudan Buddha’nın öğretilerini aktarıyor. Eğer Budizm’in temel ilkelerini, tarihsel gelişimini ve yaşamı anlamlandırma çabasını merak ediyorsanız, bu eser güçlü bir başlangıç olacaktır.
Upanişadlar “ışığın yolu”, Bhagavad Gita “aşkın yolu”, Dhammapada ise “yaşamın yolu”...
Yanlış öğretilerin peşinden gitmemek, arzuların esaretinden kurtulmak ve en önemlisi cehaletten uzaklaşmak için Dhammapada yol gösteriyor.
Eğer kutsal metinlerden ziyade roman tadında bir kitap arıyorsanız, DM’den yazmanız yeterli; önerilerimi memnuniyetle paylaşırım.
Bir din olarak Budizm; ama tanrısız
Tanrıyı aramıyor, varlığımızı sorgulamıyor, ruhumuzun ve bedenimizin bize ait olduğuna inanmıyor. Tek amacı ahlakımızı düzelterek, tutku ve açgözlülüğümüzden arınarak ulaşabileceğimiz Nirvana. Gerçek takipçileri için çok katı kuralları olan bir din. Ama temel anlayışının tanrıya inanmayanların bile bilmesi ve elden geldiğince uygulanması gereken bir inanç sistemi. Çünkü iyiye ve kötüye dayanıyor. Bütün acılardan, kederden, bedensel bağımlılıklardan, kötülükten hatta kötü düşünceden uzak durulmasını tembih ediyor. Budizmi bir din olarak değil; kalıplar dışına çıkarak, budist olarak yaftalanmadan bir ahlaki felsefe olarak anlayıp uygulamak dünyayı daha yaşanabilir kılabilir.
Buda’nın sözlerini içeren bu kitap, hayatın doğası, zihin kontrolü, erdem, mutluluk ve aydınlanma üzerine kısa ama derinlikli öğretiler sunuyor. Okudukça fark ediyorsun ki, aslında her şey düşüncelerle başlıyor. İyi düşünceler huzur, kötü düşünceler acı getiriyor. Basit ama etkileyici cümlelerle, insanın kendini keşfetmesine rehberlik eden bir metin. Sade, net ve zamansız… Okudukça içsel bir dinginlik bırakıyor.
Reklam
Reklam