Reklam
Yaz, aklım, yaz defterine, yaz şunu:
Güler yüzlü, hep güler yüzlü bir insan
Zehirli bir yılan da olabilir.
Ama bu matem bitmek bilmeyince,
Ne dine imana sığar,ne insanlığa.
Tanrıya karşı gelmek olur bu;
Yüreğini,aklını dizginleyememektir bu;
Kafan işlemiyor,cahilsin demektir.
İster istemez olacak bir şeyi,
Olmasını herkesin olağan saydığı bir şeyi
Neden yadırgayıp boşuna hayıflanmalı?
Olmaz! Tanrı hoş görmez bunu!
Ölülere ve yaradana karşı gelmektir bu!
Akla da sığmaz bu,çünkü
Akla en uygun gelen şeydir babaların ölmesi.
İlk insan ölüsü karşısında olduğu gibi
Son ölen insanın da karşısında
“Bunun böyle olması gerek,” demiştir akıl.
Yalnızca ihtiyar Benjamin uzun yaşamının bütün detaylarını hatırladığını iddia ediyordu;
işlerin hiçbir zaman çok daha iyi de, çok daha kötü de olmadığını biliyordu ve bu böyle gitmeye mahkûmdu; açlığın,zorlukların ve hayal kırıklıklarının yaşamın değişmez kanunu olduğunu söylüyordu.
Reklam