Çileciliğin, uyuşuklukla edilginleşmiş, dünyevi faaliyetlere yabancılaşmış ruhun depremler ve felaketler dışında keyifli ya da kederli hiçbir insani duyguyu yaşamadığı bir evresi vardır. Gillenormand Baba kızına bu sofuluğun beyin nezlesine benzediğini söylüyordu:
-Hayatta iyi ya da kötü hiçbir şeyin kokusunu almıyorsun.