Dicle Doğru
@dicledogru0
bu da geçer Ya Hû!
Şu anda okuduğu kitap
Nesnelerin insanlara dokunması gerekir
çünkü onlar canlı değildir. Aralarında yaşar; onları kullanır, sonra yerlerine koyarız: yararlıdırlar, işte o kadar. Oysa bana dokunuyorlar.
Başlangıç olmadığı gibi, son da yoktur. Bir kadın, bir dost, bir kent, bir kerede terk edilemez. Sonra hepsi birbirine benzer zaten.
Yaşarken başımızdan hiçbir şey geçmez. Dekorlar değişir, kişiler girer çıkar, hepsi bu. Başlangıçlar da yoktur. Günler anlamsızca birbirine eklenir durur; sonu gelmez tekdüze bir ekleniştir bu.
İnsan hikâyecilikten kurtulamaz, kendi hikâyelerini başkalarının hikâyeleri arasında yaşar; başına gelen her şeyi hikâyelerin arasından görür, hayatını anlatıyormuş gibi yaşamaya çalışır.
iki ayrı dünyanın tek mânâda buluşması gibi, bazı şeyler… ben de seni çok seviyorum güzel kardeşim… 🤍
