Ben çocukken, annem en şefkatli anlarında “ancak bir annenin sevebileceği bir yüzüm olduğunu” söylerdi. Bunu söylerken sesi sıcak ve aydınlıktı.
Sanırım beni en çok ne kadar çirkin olduğumu anlatırken seviyordu. Bu, ne kadar emek verdiğinin, ne çok fedakarlık yaptığının kanıtıydı; sevilmesi zor bir çocuğu sevmişti.
protez bacaklarıma bile ıslık çaldılar
o ara içimde çiçeklerden oluşmuş
bir silahsız kuvvet ablukaya alındı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
