Cetvel
Evrim Kuran’ın daha önce “Bir Kuşağı Anlamak” ve “Onlar Göçtü Buradan” eserlerini okumuştum. Bu iki eser, yazarın kuşak araştırmaları ve insan davranışları üzerine yaptığı araştırmalara dayanan, daha analitik kitaplardı. Cetvel ise deneme havasında, otobiyografik unsurlar barındıran bir kitap. Cetvel ile yazar, diğer eserlerinden farklı olarak kişisel ve edebî bir dil tercih etmiş.
Evrim Kuran’ın Cetvel kitabının merkezindeki metafor “cetvel”dir. Kitapta “sıfırdan başlamak” ve “kendi cetvelini oluşturmak” gibi fikirler üzerinde durulur. Bu şekilde okurların kendi hayatlarını hangi ölçülerle değerlendirdiklerini sorgulamaları amaçlanır. Evrim Kuran bu sorgulamayı yaptırırken akademik kimliğinden tamamen sıyrılarak kişisel gözlemlerini paylaşır. Bu da yazar ile okur arasında bir bağ kurulmasını sağlar. Çünkü yazarın yaşadıkları ve hissettikleri, birçok okurun yaşadıkları ve hissettikleriyle benzerlik göstermektedir.
Evrim Kuran, kendi yaşamından yola çıkarak orta yaş dönemindeki insanların içinde bulunduğu içsel muhasebeyi başarılı bir şekilde okura aktarır. Kitabı okurken zaman zaman “Ben de bunu hissetmiştim” ya da “Ben de bu sorgulamayı yapmıştım” dedirten bir anlatımı vardır. Metinde gençlik, olgunlaşma süreçleri ve hayatın anlamı üzerine düşünmeye yönlendiren bölümler bulunmaktadır. Ayrıca yaşanmışlıkların insana kazandırdıkları üzerine düşünme fırsatı sunmaktadır.
Cetvel kitabının güzel yönlerinden biri de Türkçede tam karşılığı olmayan ya da tek bir kelimeyle ifade edilemeyen duyguları farklı dillerden aldığı kavramlarla anlatmasıdır. Yazar, farklı kültürlerden aldığı bu kavramları Türk okuruna tanıtır. Bu kavramlar, insanın kendi yaşam ölçüsünü, yani kendi “cetvelini” oluşturmasına yardımcı olur.
Kitapta kadınların yaşamları boyunca maruz kaldıkları ölçütlere
Leo Tolstoy ile Mahatma Gandhi arasında geçen Tolstoy–Gandhi Mektuplaşmaları kitabını okurken, bunun yalnızca iki önemli ismin yazışmalarından oluşan bir kitap olmadığını düşündüm. Aslında iki farklı coğrafyada yaşayan ama insan, ahlak ve şiddetsizlik konusunda benzer arayışlara sahip iki düşünürün fikir alışverişine tanıklık ettim.
Benim için kitabın en dikkat çekici yönü, mektupların bir tartışma metni gibi değil, karşılıklı saygıya dayanan samimi bir fikir paylaşımı olmasıydı. Özellikle Tolstoy’un sevgi ilkesini ve kötülüğe şiddetle karşılık vermeme düşüncesini anlatırken kullandığı dil oldukça etkileyiciydi. Gandhi’nin bu düşünceleri dikkatle okuyup kendi mücadelesiyle ilişkilendirmesi de mektuplara ayrı bir değer katıyor.
Kitap boyunca en çok üzerinde durulan konuların başında şiddetsiz direniş, ahlaki sorumluluk, hakikat ve insanın vicdanına bağlı kalması geliyor. Bu fikirlerin teorik olarak anlatılmasının yanında, Gandhi’nin bunları toplumsal mücadele içinde nasıl değerlendirdiğini görmek bana oldukça anlamlı geldi. Böylece kitap yalnızca felsefi bir metin olmaktan çıkıp tarihî bir belge niteliği de kazanıyor.
Tolstoy’un özellikle “Bir Hindu’ya Mektup” metnindeki düşüncelerinin Gandhi üzerinde nasıl bir etki bıraktığını görmek kitabın en ilgi çekici bölümlerinden biriydi. İkisinin de gerçek değişimin önce insanın kendisinde başlaması gerektiğine inanması, mektupların ortak zeminini oluşturuyor.
Kendi adıma kitabı okurken en çok düşündüğüm şey, fikirlerin sınırları aşabilme gücü oldu. Biri Rusya’da, diğeri Güney Afrika’da bulunan iki insanın mektuplar aracılığıyla birbirini etkileyebilmesi, düşüncenin fiziksel mesafelerden çok daha güçlü olduğunu gösteriyor.
Kitabın dili oldukça sade olmasına rağmen içerdiği fikirler üzerinde durup düşünmeyi gerektiriyor.
Reklam
Ferze’ye Dair
İlk bakışta Ferze, yalnızca bir şiir kitabı değil; hafıza, aşk, ayrılık ve varoluş üzerine düşünmeye çağıran sembolik bir eser izlenimi uyandırıyor. Kitabın adı olan “Ferze”, merak duygusunu canlı tutarken, kapakta kullanılan siluet, kanat ve kelebek imgeleri içsel dönüşüm ve ruhsal yolculuk çağrışımları yapıyor.
Tematik yapı
Kapakta yer alan kısa alıntılar, kitabın merkezinde insanın en temel duygularının bulunduğunu düşündürüyor:
“Sevelim. Vaktimiz var!
Vaktimiz varken sevelim.”
Bu dizeler, hayatın geçiciliği karşısında sevgiyi öne çıkaran yalın ama etkili bir çağrı niteliğinde. Aynı zamanda kitabın karamsarlığa teslim olmayan, umut ve insanî yakınlığı önemseyen bir yönü olabileceğini hissettiriyor.
Bir başka alıntı ise daha felsefi bir tona sahip:
“Bütün şairler; yazan, yazmayan…
Seven her yürek, kavuşamamıştır sevdiğine.”
Burada “şair” kavramı yalnızca yazan kişiyi değil, derin duygular taşıyan herkesi kapsayan metaforik bir anlam kazanıyor. Aşkın eksiklik ve özlemle ilişkisi öne çıkıyor.
Dil ve üslup
Görünen dizeler, kısa cümlelerle yoğun anlam üretmeye çalışan bir şiir anlayışını yansıtıyor. Sözcükler doğrudan anlatımdan çok çağrışımlarla ilerliyor; bu da okurun metni kendi deneyimleriyle tamamlamasına alan bırakıyor.
Örneğin:
“Belki bir merhaba,
Belki de bir önemi yoktur vedanın.”
Bu tür ifadeler, gündelik kelimeleri varoluşsal bir sorgulamanın parçası hâline getiriyor. Şiirin gücü de büyük ölçüde bu sadelik içinde gizlenen çok katmanlı anlamlardan besleniyor.
Görsel tasarım
BİR ERKEĞİ ÖLDÜRECEK KADAR SEVMİŞ OLMALARI.
Puan vermedi
ROY : 24 Kasım 1961'de Hindistan'ın Kerela eyaletinden Hristiyan bir anne ile Hindu bir babanın kızı olarak dünyaya geldi. Aymanam Köyü'nde annesinin işlettiği okulda okudu. 16 yaşında evi terk etti. Delhi Mimarlık Okulu'nda okudu, ama mimarlığı hiçbir zaman sevmedi. Dört yıl süren ilk evliliğini bir okul arkadaşı ile yaptı ve bir süre eşiyle birlikte çiçek çocuk olarak(hippi-Savaşa hayır-doğayla uyumlu) yaşadı. Daha sonra bu hayatı bırakarak Ulusal Şehir İşleri Dairesi'nde çalışmaya başladı. Bir bursla İtalya'ya giderek anıt restorasyonu üzerinde çalışırken yazarlık yönünü keşfetti. İkinci eşi ile birlikte bir televizyon kanalı için dizi film, Hindistan'da üniversite öğrencilerinin yaşamına ilişkin bir film senaryosu, Hindistan'ın kırsal kesiminde eşleri tarafından istismar edilen kadınların kahramanı haline gelen Phoolan Devi hakkında tartışmalı bir film senaryosu yazdı. Son filmi mahkemelik olunca aerobik öğretmenliği yapmaya ve romanını yazmaya başladı. Kendi çocukluğundan esinlenerek beş yılda yazdığı romanını 1996'da tamamladı.
1997'de ilk ve tek romanı Küçük Şeylerin Tanrısı romanı ile İngiltere'nin en saygın edebiyat ödülü olan Booker ödülü'nü aldı. Bu ödülü alan ilk Hint kadın oldu. Kitap çeşitli dillere çevrilerek yaklaşık 8 milyon satış rakamına ulaştı. "Sokaktaki İnsanın İmparatorluk Rehberi", "Ya çek defteri ya Cruise Füzesi" adlı kitapların da yazarı olan Roy, yirmi yol boyunca siyasi konularda kitaplar yazmış ve küreselleşme karşıtı görüşleri ile tanınmıştır. 2002'de Lanan Kültürel Özgürlük Ödülü, 2004 yılında Sydney Barış Ödülü'nü kazanan Roy, 2005'te Irak Dünya Mahkemesi adlı küresel girişim nedeniyle İstanbul'da bulundu. 2002'de Narmada'daki baraj projesine karşı çıktığı için bir günlük hapis cezasına çarptırılmış olan Roy, 2014 yılında Mahatma
Bu çalışma Doğu Karadeniz 'de yer alan Rize'de insan_doga ilişkisinin mevcut yapısını ortaya çıkarıp, DOKAP Eylem Planının içerisinde yer alan Yeşil Yol Projesi nin bu yapı üzerinde yarattığı ve yaratacağı etkinin tartışılmasını içermektedir. İnsan doğa ilişkisi üretim ilişkileri kavramı üzerinden tle alınmış ve üretim ilişkilerinin gelişiminin getirdiği son biçim olan kapitalizm üzerine analiz yapılmıştır. Çalışma kapsamında amaca uygun olarak kavramsal, kuramsal, tarihsel, ilişkisi ve bütünlüğü bir analiz yapılmaya özen gösterilmiştir.
267
Diyor yazar Sonuç bölümüne baslarken.
Ve
"Konunun kuramsal, kavramsal kavramlarla düşünme çabasının ürünü olan bu çalışma umarım tartışmalar için iyi bir zemin okur diyor." kitabı ile ilgili.
Uzun yıllar Toroslarda yayla ya çıktık. Yayla yaşamının zorluğunu ama bir o kadar da insana kattığı değeri bilenlerdenim. Yayla yapabilmek için doğanın bozulmaması ve yaylaya çıkanlarında yaylanın doğal koşullarını kabul etmesi gerekir. Yayla ya çıkıp şehir konforu aramak, ya da çıktığınız yerin dokusunu bozmak had bilmezlik olur.
"Yeşil Yol Projesi"
Devlet ve Sermayenin Doğa ile İmtihanı
Derya Ince nin Akademik bir çalışması.Yüksek Lisans Tezi kitablaşmış. Akademik hayatın disiplini ve Halkın anlayacağı yakınlıkta bir dil. Konu üzücü, düşündürücü olsada okumak kolaydı.
Birinci Bölüm
Doğanın Sermaye Birikimi Sürecine Icerilme Aşamaları
Ikinci Bölüm
Sermaye Birikimi Sürecinde Yeni Bir Söylem Kalkınma Ajansları
Üçüncü Bölüm
Rize de Doğa Ile Kurulan İlişkinin Dönüşüm Hikayesi: Yeşil Yol Projesinin Yaylaciliga ve Turizme Etkisi
Rize ilk görev yerimde. Yeşilin binbir tonunu gördüm. Doğanın tahribatı vicdanları rahatsız etmesi gerekir.
Yayla yaşamının bir tercih olmasının ötesinde bir geçim yolu olduğunu, insanların
Cumhuriyet döneminin tanınmış yazarlarından Orhan Kemal'e ait romanımız Baba Evi ve Avare Yıllar olarak iki bölümden oluşmakta. Türk edebiyatında çocukluktan gençliğe geçişi en iyi anlatan eserlerden biri olan bu kitabımızın toplam sayfa sayısı iki yüz yirmi bir. İlk bölümü oluşturan ''Baba Evi'' ise doksan yedi sayfa.
Kitap girişi Orhan Kemal'in hayatına ve eserlerine ayrılarak yazar hakkında ön bilgilendirme yapılmış. Orhan Kemal edebi hayatına şiirle başlamış ancak şiirin yanında deneme niteliğinde olan düzyazılar da yazmaktaymış. Orhan Kemal’in çalışmaları arasında bir roman denemesi bulan ve çok beğendiğini belirterek ona “Bırak şiiri miiri birader; hikaye yaz, roman yaz sen” diyen Nazım Hikmet'le olan tanışıklığının da bin dokuz yüz kırk yılında Bursa Cezaevinde olduğunu bu bilgilendirmelerden dolayı öğreniyoruz.
Kitabımızın ilk bölümünde yer alan eser adı Baba Evi...
Otobiyografi türündeki bu eserde kimi zaman biyografik öğelerden de faydalanılarak; toplumda saygınlığı bulunan, statü sahibi, ataerkil bir ailenin konakta yaşadığı günler anlatılır.. Önsözde yazar Adana kahvehanelerinden birinde Küçük Adamı tanıdığını sohbet sırasında onun hayatından etkilendiğini ve yazmaya karar verdiğinden bahseder. Küçük Adamın hikayesidir kitapta anlatılan ancak Orhan Kemalin hayatını az çok bilenler kurgusal karakterlerin yanında kendi hayatından derin izler taşıdığını rahatlıkla görebilirler.
Baba evinin anlatımı Çanakkale savaşlarının devam ettiği dönemde küçük adamın doğumunun dedesi tarafından askeri görevde olan babaya telgraf çekilerek haber edilmesiyle başlar. İlerleyen sayfalarda Osmanlı’nın son demlerinde zaman zaman görevi dolayısıyla başka şehirlere gitmek zorunda kalan otoriter, despot bir yapıya sahip babanın çocuklarının okumasını, onların saygın bir meslek
Reklam
Reklam