Dila
@dila99
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yeni dünya düzencilerinin,
tam da olmasını istediği insan ve dünya modelinin,
bir uzaylı ve onun gezegeni üzerinden bize sunulduğunu düşündürdü bana bu kitap.
insanlığı küçümseyerek kötüleyen ,ölümsüzlüğü keşfetmiş , acıyı yok etmiş, laboratuvar ürünleriyle beslenen , aile kavramı olmayan, duygular yok edilmiş ve her şeyin yerini teknoloji almış bir ırk.
Ve sonra o uzaylı , insanlarla ilgili düşüncelerinde yanıldıklarını fark ederek ilkel gördüğü insana dair her şeyi sevip, benimsemeye başlar.
Yani Sonunda insanlık kazanır.
Kitap inceden, günahıyla sevabıyla insanlığa dair bir çok konuyu okuyucunun da sorgulamasını sağlamaya çalışmış.
Bir çok konuda ayni görüşlere sahip olduğumu düşünsem de (insanların büyük teknolojilere hala hazır olmadığı ve teknolojinin kötü ellerde olduğu gibi),
katılmadığım konularda vardı elbette.
(Tanrı’nın olmadığının ve vejeteryanligin üstüne basarak vurgulaması gibi).
“İnsanlar” ;
çok iyi kurgulanmış ve
okuyana bir uzaylı tarafından yazılmış izlenimini vermiş olması bakımından çok başarılı, okuması son derece keyifli bir kitap.
Gelecek; Var mı? Yok mu?
Geçmiş gelecek yalnızca mitti. Geçmiş ölen şimdiki zamandı ve gelecek hiçbir zaman var olmayacaktı , çünkü ona ulaştığımızda gelecek zaman simdiki zamana dönüşecekti.
Şimdiki zaman sahip olduğumuz tek şeydi.
Çay mı ? kahve mi ?
Çay içiyordum. Çayı seviyordum doğrusu. Kahveden çok daha iyiydi. Tadı huzura benziyordu.
İsobel kafasını salladı. O da çay içiyordu. Çay her şeyi daha iyi yapıyordu sanki. Yapraklardan elde edilen ve kriz anlarını normale döndüren sıcak bir içecekti.