ırk dil din renk mezhep cinsiyet ayrımı yapanlardan uzak,yeşile maviye hasret ,griye mahkum,umutlarını defnetmiş,siyaseti boşver film kitap felsefe edebiyat konuşan,tatlıyı acıyı hayata dair değil yemeğe dair seven biri...
"Benim ormana ve yalnızlığa çekilmemin nedeni,İnsanları pek çok sevdiğimden değil mi? Şimdi tanrıyı seviyorum. İnsanları sevmiyorum. İnsan bence oldukça eksik bir varlıktır. İnsan sevmek beni yok edebilirdi."
Spoiler var...Henüz bitirmedim ama şimdiden tavsiye etmek istedim ,çevremdekilere de ediyorum. Klasik kişisel gelişim kitaplarından,aforizmalardan sıkılmış olduğum hatta itici bulduğum için cezbetti beni belki de diye düşünüyorum. Acele etmiyorum keyifle okuyorum, okurken an da kalmamı sağlıyor. Henüz hayatıma kattığım öğretileri yok o anlamda etkileyici değil gibi. Belki de roman olduğu içindir. Kurgu çok merak uyandırmıyor simdilik, İtalyan çocukla tekrar karşılaşacaklar mi sorusu haricinde. Sıklıkla kendimden bulduğum hatta doğruymuş demek ki yaptıklarım,hissettiklerim dediğim çok yerler var. İnsanın fıtratının temeli topraksa hayatının merkezinde de toprak olmalı. Sudan yaratılmış ve çoğunluğumuz su ise hayatımızda mutlaka Su (deniz vs.)olmalı. Yanımızda yöremizde aklıselim bir dost ,elçi, yoldaş adını siz koyun sizi anlayan ,dinleyen yol gösteren biri olmalı...şimdilik naçizane çıkarımlarım. Haaa bir de yazara ve diğer kitaplarına da merak edip baktırdı bu kitap bana