Tanrıların kendi aralarındaki toprak seçiminden konu şurken, bütün dünyayı küçük büyük parçalara ayırdıklarını, kendi adiarına tapınaklar kurup kurbanlar kesilmesini adet haline getirdiklerini daha önce söylemiştik. İşte
👉 Poseidon da böylece payına düşen Atlantis adasının şimdi size söyleyeceğim bii yerine, ölümlü bii kadından olan çocuklarını yerleştirdi. Denize bakan tarafta, adanın orta sında, boydan boya bir ova uzanıyordu, bu ova bütün ova ların en güzeli, en verimiisi olarak biliniyordu. Ortaların da, aşağı yukarı elli stadion9 uzaklıkta, her yanı orta yük seklikte bir dağ görülüyordu. Bu dağda o kökü topraktan gelme adamlardan biri oturuyordu. Adı Euenor'du, Le ukippe adındaki karısıyla yaşıyordu. Bir tek kız çocukları oldu. Kleİto gelinlik çağına varınca annesiyle babası öldüler. Poseidon bu kızı çok beğendiğinden onunla birleşti, kızın oturduğu tepenin etrafını bir sıra denizden, bir sıra karadan yapılmış ve en büyükleri en küçüklerini içine alan, halkalarla çevirerek ayırdı. Bu halkalardan ikisini denizden, üçünü de karadan vücuda getirdi ve onlara ada nın ortasından başlayarak, her taraftan aynı uzaklıkta bir daire şekli verdi; böylece oralara insanların ayak basma sına imkan bırakmamış oluyordu, çünkü o zamanlarda gemiden de gemicilikten de kimsenin haberi yoktu. Ortada-
ki adayı kendi eliyle güzelleştirdi, bir tanrı olduğu için bunda hiç de zorluk çekmedi. Topraktan biri soğuk, biri sıcak, iki kaynak çıkardı, çeşit çeşit, bol bol yiyecekler yetiştirdi. Beş kere ikiz erkek çocukları oldu, onları bü yüttü ve Atlantis adasını on parçaya ayırarak ilk ikizler den önce doğana, anasının eviyle dolaylarındaki toprak parçasını verdi; bu en geniş, en iyi toprak parçasıydı; onu bütün kardeşlerinin üstüne kral olarak getirdi. Ötekilere de idare edecek
Al-i İmran Suresi, 173. ayet: Onlar, kendilerine insanlar: "Size karşı insanlar topla(n)dılar, artık onlardan korkun" dedikleri halde imanları artanlar ve: "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir" diyenlerdir.
Lanet olsun içimdeki insan sevgisine
Yol verilecek insanlara yüz verdik...!
Uyumayı özledim,kafamı yastığa koyar koymaz
Uyumayı... ve hiçbir şey düşünmemeyi özledim..
Ben çocuk olmayı özledim.
Çünkü;kırıldıkça değiştim,değiştikçe güçlendim
Ve güçlendikçede,umursamamayı öğrendim..
Ve en çok,sana ihtiyacım varken,sende kırıldım
En acısı neydi biliyomusun..?
Canımı yakanların hepsi CANIMDI
Uzun lafın kısası’’ ah !! dır ahhh ve
Her ’’ah’’ın sesini duyanda ALLAH tır
Hiç haketmediğim şeyler yaşattılar ...
Sevmediğim yollara hep sevdiklerim için gittim
Ama değmediler,her biri kocaman bir yılan dılar
Affetme..! katilini affeden her insan,
Tekrar ölmeye mahkumdur...
Affedersem yazıklar olsun bana,yazıklar olsun...
Affetmeyin;sizi bu kadar uykusuz bırakıp
Sizi düşünmeden hayatlarına devam eden
Hainleri,bu ruhsuzları AFFETMEYİN...
Her insanın hayatında; birlikte gülmeyi,
Birlikte ağlamayı Özlediği biri vardır
Ama...Affedemediği biride olmalıdır mutlaka
Ben en derin yarayı,kıyamam diyenlerden aldım,
Çünkü iyi biri olduğumda hep acı verdiler...
Canımı yaktılar,sonrada terkettiler
Çünkü ’’ Yanında ben varım’’ diyenlerin
Gidişini izledim tek tek,arkalarına bile bakmadılar