Dilay
@dilay_3
Geleceğimi çiçeklendirmek için okuyorum.
Sonuna kadar, her şeye rağmen, ezalar, cezalar, hummalar ve gözyaşları içinde ve hastalıklar ve ölümler önünde daima sevmek.
O kadar duygulu, o kadar heyecanlı bir ruh, benim ruhumdan başka kimin ruhuna eş olabilir?
Kitap o kadar içine çekti ki sanki ben de onlarla beraber yaşadığım yeri terk edip başka bir yere iş imkanı hayaliyle, aynı sıkıntıları yaşayan biri olarak hissettim. Kesinlikle onlar o olayları yaşarken ben de oradaydım. Bu kitap beni inanılmaz bir şekilde etkisi altına aldı. Bize basit gelen barınma, yemek gibi konular çoğu insanın sıkıntısı olması o kadar üzücü bir durum ki.. Kitap bu gerçekliği insanın yüzüne yüzüne vuruyor. Keşke hiçbir insan bu olaylara maruz kalmasa ve herkes eşit olabilse..
O zaman ben karanlıkta her yerde olurum. Nereye baksan, orada. Aç insanların bir lokma bulması uğruna nerede bir kavga çıkarsa, orada olurum ben. Nerede polis birini döverse, orada olurum. Sonra, bir çocuğun karnı açken, yemeğin hazırlanmakta olduğunu bildiği zamanki gülüşünde olurum.
