Kitap Dilber adında güzeller güzeli Kafkasyalı bir kızın 9 yaşında esir edilmesini ve insan satıcılığının yıkıcılığını derinden ve güzel bir dil ile anlatıyor. Aynı zamanda aşkı okuyucuya hissettirir biçimde çok güzel betimlemiş. Okunması gereken kitaplar arasında, keyifli okumalar.
"Kırılmış bir gönül, satılmış bir aşk, mazi olmuş bir istikbal, hep orada, arkasında duruyordu."
Bir ölümün ardından .
Bir ölümün ardından yas tutmak ne kadar sürer? Bu kişi en yakınınızsa bir de...
Yası atlatmış bir erkek evlat ve yası atlatmaya çalışan diğer bir kız evlat. İkiside aynı evde , sanki farklı kişiler yetiştirmiş gibi büyüyen iki evlat. Bir babanın ölümü ne getirebilir ki... Yas mı ? Hüzün mü ? Kızgınlık peki ? Bir ölümün ardından nasıl toparlanırdınız ? Onlar farklı kişiliklerde olsalar da birbirlerine yaslanarak toparladılar kendilerini ama bir sır açığa çıktı tüm hayatları mahveden. Yine de bu sırdan sonra da yas tutulabilir miydi ?
Spoiler Alanı
Şunu söyleyebilirim ki tekrara düşmese ve akışı biraz daha devam ettirilse gayet güzel bir eser. Ben en son üçüncü kardeşinde hayatlarına dahil olmasını beklerdim. Ucu çok açık bırakılmış ve babalarının aşk mektubuyla son bulmuş. Farklı duygular ile birbirini saran bir evin çatısı ne kadar daha çatlak vermeden durabilirdi ki zaten ?
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Koparılan çiçeklerEdebiyat
Dilber. Doğduğu topraklardan, anasından atasından çocuk yaşta koparılmış, hürriyeti elinden alınmıştır. Yüzünde güller açacakken acı çehresine işlemiştir.
Okudukça tarihimizin karanlık yüzü olarak karşıma çıkan "Cariye" anlayışı (yada köleliğin güzellemesi diyelim) bilinmeyen o kadar çok hikayeleri barındırıyor ki… Toplumumuzun geçmişte ki bu anlayışını kaleme alarak eleştirel bir düzeyde hikayeleştiren 
Samipaşazade Sezai, İnsanı alıp satan bu zihniyete duyguların satılamayacağını çok güzel bir kurguyla dile getirmiştir.
Daha öncelerde belirttiğim Tanzimat yazarlarının aşırı betimlemelerine bu kitapta rastlamadım. Acı, aşk ve toplumsal sınıf farklılığı temasını buram buram hissettim.
Okuyun, okutun ve kabullenin! Köle ticareti bizim tarihimizde yaşanmış ve üstü örtülemez bir gerçektir…
Samipaşazade Sezai, İnsanı alıp satan bu zihniyete duyguların satılamayacağını çok güzel bir kurguyla dile getirmiştir.
Daha öncelerde belirttiğim Tanzimat yazarlarının aşırı betimlemelerine bu kitapta rastlamadım. Acı, aşk ve toplumsal sınıf farklılığı temasını buram buram hissettim.
Okuyun, okutun ve kabullenin! Köle ticareti bizim tarihimizde yaşanmış ve üstü örtülemez bir gerçektir…
1888 yılında yazılmış bir eser.. yaşadığımız yıl ile yazıldığı yıl arasında uyum farkının olması tabii ki kaçınılmaz..
Kitap; kölelik, cariyelik ve esaret üzerinde duruyor.. ana karakterimiz Dilber; Kafkasya’dan henüz dokuz yaşındayken kaçırılan bir kız çocuğu..Dilber kitap boyunca farklı insanlara satılır ve farklı hayatlar yaşar.. yaşadığı şeyleri okurken onun daha 9-10 yaşlarında bir kız çocuğu olduğunu bilmek beni çok üzdü..
Kitap; romantizmden realizme geçiş olarak tanımlanıyor. Ki benim için de gerçekten öyle! Kitabın trajik sonu ile yazar bunu başarmış.. yazar sadece bunları değil toplumu da irdeliyor. Kendisi bir paşa çocuğu olduğu için kölelik karşıtlığı yapması okurlar tarafından yadırgıyor.. eleştirdiği ek bir konuda yarı aydın insanlar.. kendilerini aydın olarak tanımlayan ama kafalarında tek bir fikir bile olmayan insanlar..
Neticede; kitap kısa, öz ve netti. Oldukça üzücüydü ama bu Üzüntünün içi gerçeklerle doluydu..
Kitabı okumadan önce isminin tam olarak ne anlama geldiğini kavrayamamıştım, ta ki bunca zaman birbirini bileyerek büyümüş iki “keskin” karakteri okuduğumuzu fark edene kadar.
İki kardeşin babalarının ardında bıraktığı sırla yüzleşmesini okuyoruz kitap boyu. İkisi de olaylara çok farklı boyutlardan, çok farklı gözlerle bakıyor. Her ne kadar aynı ailede, aynı ebeveynlerle büyümüş olsalar da farklı büyüdüler ve yetiştiler. Bu nedenle yası geçirme şekilleri de, bu sırla baş etme şekilleri de bir değil.
Melih, kardeşi Çiğdem’in aksine babasıyla çok da yakın bir ilişki kuramamış; hatta onun gözünde bir hayal kırıklığı olduğunu düşünen biri. Dolayısıyla, eline geçen bu sırla ne yapacağını bilemeyen, babasına herhangi kötü bir davranışı konduramayan Çiğdem’in aksine olayların detayını kardeşinden çok daha fazla merak ediyor.
Bu kitabı okuduktan sonra bir kez daha anladım ki; aynı ailede, aynı evde, aynı ebeveynlerle büyümüş olmak bile aynı aileye sahip olmak anlamına gelmiyor. 
İki Bıçağı Birbirine
İki Bıçağı Birbirineİki bıçağı birbirine
Anne ve babamızı çocukken kusursuz, hata yapmaz kahramanlar olarak görürüz. Oysa onlar da bizim gibi eksikleri, kırgınlıkları ve yanlışları olan insanlardır. Bunu fark ettiğimizde dünyamız sarsılır; yıllarca inandığımız gerçekler yerinden oynar.
Romanın kahramanı da geçmişiyle, ailesiyle ve kendi yaralarıyla yüzleşerek yıllar sonra bu hesaplaşmayı kendi içinde tamamlamaya çalışıyor. Açılan çukurları bütünüyle kapatmak mümkün olmasa da, onları kabullenerek yaşamayı öğreniyor.
Bence en zor hesaplaşma, artık cevap verme şansı olmayan biriyle yapılan hesaplaşmadır.
Bazı yaralar kapanmaz; sadece onlarla yaşamayı öğreniriz