Dilek
@dilekalsancak
Şu anda okuduğu kitap
Wulf Dorn kitapları içinde en ağır ilerleyen bu kitabı oldu. Yarısına gelene kadar bırakmayı çok düşündüm ama "Bu adam ters köşe yapmayı seviyor bakalım sonu nereye gidecek" diyerek zar zor yarıladım. Kalan yarısı bir günde bitti. Kitap bitince kalakaldım hiç tahmin etmediğim bir son oldu.
Kader, kaprisli bir demiryolu makasçısı gibi. İnsanları bir araya getirip sonra ayırıyor. Canı isterse onları yeniden karşılaştırıyor. Üstelik bu karşılaşmanın yollarını insan en çılgın fantezilerinde bile hayal edemiyor.
Herkesten deli damgası yemiş olmaya alışmanın belki de böyle bir yararı var, diye düşündüm. Gerçi her defasında üzerine bir darbe iniyor ama zamanla üstesinden gelmeyi öğreniyorsun. Önce dayak yemeye alışması gereken boksör gibi.
Filmini seyretmeden önce kitabını okumak istedim ve artık filmini seyredeceğimi zannetmiyorum. Okurken gözümün önünde canlandı her şey, 9 yaşında bir çocuk oldum yeniden. Empati yaptım, masumiyetine güldüm, ama en çok ta ağlamamak için zor tuttum kendimi. Soykırım ile ilgili okuduğum her kitap beni hep çok etkilemiştir. Ama bu çok başkaydı. Tavsiye ediyor muyum? Siz bilirsiniz...
