Dilek Yağar
@dilekdilekygr
Şu anda okuduğu kitap
Unuttum demişti gözleriyle. Merak etme unuttum. Karın bütün gece yağıp sabaha her şeyin üzerine kaplaması gibi bir şey... yeni bir defterin ilk sayfasını açıyormuşuz gibi bir şey...
Derken o an geliyor. Agnes fiili çekiyor: gidecek, gidiyor, gitti.
O olmazsa Hamnet eksik kalır, yitip gider. Judith'in koparılıp alındığı yerdeki yara ölene kadar kapanmaz. Onsuz nasıl yaşar ki? Yaşayamaz. Kalbe ciğerler olmadan yaşamasını, ayı gökyüzünden koparıp alarak Yıldızlara onun yerini almalarını söylemek, arpanın yağmursuz büyümesini beklemek gibi bir şey olur bu.
" Ses yok. Yalnızca güneşte yavaşça genleşen kırıkların gıcırtısı, kapıların altından geçen, odaya dolaşan havanın iç çekişi, keten perdelerinin hışırtısı, ateşin cıtırtısı, dingin, bomboş bir evin tarifsiz gürültüsü. "
Babam ölürken onu sık sık çocukluğuna geri götürmeye çalıştım. ... Naif bir çabaydı, çünkü bu kuşağın bir çocukluğu olmamıştı.
