Ona göre binlerce kişi,ayrı ayrı yerlerde birbirinden habersiz binlerce duruşu tekrarlıyordu böyle,binlerce duruşu bedenlerini köprü kılarak geleceğe taşıyordu.Aynı yolda yürümekten başka çaresi olmayan tuhaf birer yaratıktı insanlar;tekrarın tekrarlarının örtüsü olduğunu anlayamadan aynı el sallayışların,aynı gülüşlerin ya da aynı oturuşların içinden geçe geçe damaklarına bulaşan uzak bir serüven tadıyla dönüp dolaşıp aynı noktada yaşıyorlardı.