Her sal biharê, ber serê kêlikê Siyabend û Xecê du kulîlk hêşîn dibin û serên xwe ber bi hev ditewînin. Dema ku serên kûlilkan nêzîkî hev dibin, serê sibekê gakûviyek tê, devê xwe davêjê û kûlilkan hildiqetînê..
Xeca Mamo bi bedewî
Mîna hîva çarde şevî
Şemala wê ya gulavî
Rohni dikir tariya şevî
Takrihana mesîlan bû
Ew kulîlka serê çiya bû
Delaliya heft bira bû
Kesera dilê xortan bû.
"De lo lo Siyabendo Sîpanê Xelat bişewite serejêr e,
Kevirên kambaxa Sîpanê îro ji min ra bûne gûzan û kêr e,
Bê te êdî dinya li min heram e, mirin ji min ra baştir û xêr e,
De tu ciyê min li ba xwe bike, ezê xwe bavejim werme jêre.
Wez iim.. Wez im, Xeca xêrnedî Wez iim.. "
Xecê xwe di jor da avêt.
Ancak kaybedecek hiçbir şeyi kalmayan bir adamın karşısındaki kişinin kanını son damlasına kadar nasıl büyük bir açgözlülükle emebileceğine dair ne yazık ki hiçbir fikrim yoktu.