Dimetiltriptamin

Dimetiltriptamin
@dimetiltriptaminn
#81595494 Hiç insan, çok huzur.
Geri dönen âşıklar gene bina gölgelerinde kucaklaşıyorlar ama kucaklaşmaları bomboş ve yapayalnız görünüyor. Çok geçmeden yüzlerce yıllık yeminleri, kendilerine saniyeler sürmüş gelen sözleri unutuyorlar. Yabancılarla bile kıskançlaşıyor, birbirlerine nefret dolu sözler sarf ediyor, arzuyu yitiriyor, ayrılıyor, tanımadıkları bir dünyada yapayalnız yaşlanıyorlar.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Geri dönen âşıklar dostlarının çoktan göçüp gittiğini görüyorlar. Ömürler geçmiş çünkü. Tanımadıkları, yabancı bir dünyada yaşıyorlar.
Hayaller ve hayatlar...
Zamanın durduğu yerde âşıklar, binaların gölgelerinde donakalmış, asla çözülmeyecek bir kucaklaşmayla öpüşüyor. Sevgili kollarını bulundukları yerden hiç çekmeyecek, hatıra boncuklarıyla dizili bilekliğini hiç geri vermeyecek; kendini fedakârca hiç atmayacak tehlikenin önüne, aşkını göstermezlik etmeyecek hiç. Asla kıskanmayacak, asla başkasına vurulmayacak, zamandaki bu anın ihtirasını asla yitirmeyecek.
Zamanın durakladığı bir dünya burası. Yağmur damlaları havada öylece duruyorlar. Sarkaçlar salınışlarının ortasında kalakalmışlar. Köpeklerin ağızları sessiz havlamalarla açık. Yayalar tozlu sokaklarda donakalmış; adımları, bacaklarına ipler bağlıymış gibi havada.
Bu dünyanın trajedisi, ister ıstırap, ister neşe zamanına sıkışıp kalmış olsun, hiç kimsenin mutlu olmaması. Bu dünyanın trajedisi, herkesin yalnız olması… Geçmişteki bir yaşam bugünle, şimdiyle paylaşılamıyor çünkü. Zamana sıkışıp kalan herkes, tek başına sıkışıp kalıyor.