Reklam
François Marie Arouet namıdiğer Voltaire.
Aydınlanma döneminin en meşhur, en alaycı, en sivri dilli, en egoist aynı zamanda en iyi, en düşündürücü ve açıklayıcı filozoflarından biridir. Günümüze kadar ulaşan bu güzel yapıtında bir insanın başına neler gelebileceğini abartılı bir biçimde anlatırken kitabın sonunda altın vuruşu yaparak noktayı koyuyor. Kitabın başından sonuna kadar Leibniz'in optimizmini tabiri caizse yerden yere vurup üstüne bir de alaycı uslubuyla harmanlıyor. Leibniz'in iyimserlik felsefesine karşı bir tutum ile her şeyde bir iyi aramak yada oradan oraya savrulmak yerine, "dolanma kendi bahçeni ek" diyor okuyucuya. Bu kitap aynı zamanda nedensellik felsefesinin de insanın hayatında ne kadar önemli olduğunun açık bir kanıtı. Determinist yaklaşımlar neden sonuç ilişkileri ve köle dahi olsa insanların hayatlarına verilen değerin karşılığını dostane ve işe yararlılıkla almayı anlatan harika bir kitap desem sanırım abartmış olmam. Bir solukta ve haz alınarak okunabilecek ve bittiğinde yüzünüzde hoş bir tebessüm bırakacağına inandığım bu kitabı gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum.
Başka incelemelerde görüşmek üzere...
Yaşamına lanet okumayan, çoğu kez kendi kendine insanların en mutsuzu olduğunu söylemeyen bir tek kişi bulursanız, beni, baş aşağı denize atın.
Bu gülünç zayıflığımız belki en vazgeçilmez düşkünlüklerimizden biridir. Çünkü her zaman yere çalmak istediğimiz bir yükü, sürekli taşımaya çalışmaktan, varlığımızdan dehşete düştüğümüz halde, ona bağlanmaktan, kısacası bizi kemiren yılanı kalbimizi yiyinceye kadar okşamaktan daha budalaca bir şey olur mu?
Reklam