Özgür Dinçer Çalım
@dincercalim
'Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?'
Pek güzel bir öykü. Esas olarak naziler iktidara gelmeden önceki dönemden başlıyor. 1932 yılında lise öğrencisi olan Hans'ın ( yahudi ) bir yılı öykünün büyük kısmını oluşturuyor.
Dil ve anlatım oldukça sade. Kitap akıp gidiyor.
Bir oturuşta bitirilmesi muhtemel bir öykü.
Oldukça hoş bir sürprizle bitiyor kitap. Asla bir kahramanlık öyküsü değildir okuduğumuz fakat adı yaşatılası bir kahramanın sıradan yaşamından kısacık bir kesit okuduğunuzu anlıyorsunuz son sayfayı kapattığınızda.
Hayatın anlamlı kılınması çabası az çok tartışılır, ya ölümünü anlamlı kılanlara ne demeli... Ah insanlık...
"Ölüm, mutlak karanlık geldinde her şeyin eşit derecede 'nafile' olduğunu göstererek hayata duyduğumuz güveni baltalar..."
Reklam
(Sinema da) Filmde çocuklar annelerine kedi yavrusunu göstermeye getirdiklerinde ,M bana baktı. Kedi yavrusunu sevmişti ve benim de sevmemi istiyordu. Karanlıkta bile onun sevdiği şeyleri bende otomatik olarak sevmediğimde hissettiği yabancılaşmayı duyumsuyorum. Daha sonra, istasyonda birer içki içerken, bana kedi yavrusunun "ne hoş" olduğunu düşünmemiş miyim diye sordu. Artık "şirin" sözcüğünü hiç killanmıyor. Onu ne zaman korkutup hep kullandığı sözcükleri ağzına almasını engelledim acaba?
Özgür Dinçer Çalım
, 2021 okuma hedefini ekledi.2021 OKUMA HEDEFİ
8/50 kitap - %16 tamamlandı
8 kitap okudu
50 kitap
1.100 sayfa
2 inceleme
3 alıntı
Reklam