Özgür Dinçer Çalım
@dincercalim
'Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize?'
Beş güzel öykü var. Kız kardeşim Handan biraz daha güzel bir öykü, daha dramatik te. Kitabın çok fazla altını çizmedim. Ama oldukça hassas öyküler okudum hissindeyim.
Bir yere bir şeye takılıp kalan insanlar ve duzeltemedikleri ya da düzeltmeye cabaladiklari hayatlar.
Melisa' nın tüm öykülerinde ortak bir tat var. Her ne anlatırsa anlatsın anlattığı öykünün içine giriyoruz. Anlattığı kahraman oluyoruz. Onunla üzülüp mutlu oluyor, kedileri seviyor, çiçekleri suluyoruz, aynı evde yaşıyoruz. Doğrusu bu okur icin çok güzel bir şey. Fazlasıyla güzel.
Öykünün dışına çıkarak okumak pek mümkün olmuyor yani. Ben zorluğa gelemem kaçarım o nedenle ara veriyorum daralma hissi gelince. Beş dakikalık kısa aralar bunlar.
"Kar küremiz kırılmış, içindekiler her yere saçılmıştı." Hayatının bir döneminde her insanın başına bir alt üst oluş geliyor. Herkes kendince deniyor, yeniden bir koza yapma mucadelesi bu.
Yazarın okuduğum ikinci kitabı. Yazarı ilk kez okuyacaklar olanlar "Atları Bağlayın Geceyi Burda Geçirecegiz" kitabıyla başlamaları daha güçlü bir başlangıca vesile olabilir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu kitaptaki bir yazıda (Eftalikus'un Kahvesi) öykülerini nasil yazdığını anlatıyor Sait Faik ve yazdıklarını incir çekirdeğinin yarısını doldurmayan şeyler olarak tarifliyor mütevazice. Herşeyi pek güzel tariflerken yazdıklarına gelince biraz tutumlu davranıyor.
Özellikle insanlari cok güzel tarifliyor. Fiziksel olarak insanı güzel anlatması bir yana, insanin ruhunu da gözler önüne seren bir yazar Sait Faik.. insanı ve sonra da doğayı anlatıyor ama daha çok insan hikayeleri onunkiler. Küçük tanıklıklar, anlar, yaşantılar, haksiźliklar...
Aşağıda kitaptan küçük alıntılar var...
..Şu ömrü mevsimlere benzetenler ne iyi etmişler doğrusu. Herkesin bir ilkbaharı , bir yazı, güzü, kışı oluyor işte...
...Bu kadar sevilmek ihtiyacı ile insana yaklaşan bir hayvanı reddedebilmek için insanın ömründe hiç aşık olmaması, hiç sıkıntı çekmemesi, hiç kalp yumuşaklığı nedir bilmemesi lazım gelir...
... Bir kişinin aklıyla hiçbirşeyin halledilemeyecegini biliyordu...
...Kuşları vurdular, çimenleri söktüler, yollar çamur içinde kaldı...
... tranvay ne fena gıcırdadı! Tramvay daki adam bir tanıdık mıydı,acaba? Ne diye öyle dönüp dönüp baktı?... Yoksa kimseciklerin oturmadığı kanepelerde bu saatlerde yalnız pek başıboşlarlar mı oturur? Kimseler aşık değil mi bu şehir de ? Kimseler bir meydanın kanepesinde kimseyi beklemeyecek mi, yüzünü bir dakika görmek için insanın...
... güzellik insanı sevgiye, hayata çağıran bir yaradınız mucizesidir...
...Gelsin de nereden gelirse gelsin... Bir hişt hişt sesi gelmedi mi fena. Geldikten sonra yaşasın çiçekler, böcekler, insanoğulları...
... Hoş şeyi başkaları ile beraber seyretmek daha hoş olur...
...
-hic haksızlık gördün mü?
- insan olur da haksızlık görmez olur mu?
...
Colson un okuduğum ikinci kitabı. Yeraltı demiryolu ilk kitabıydı ve bir tık daha iyi bir kitaptı.
Bu kitapta çok duru sade güzel bir dil var. Yanında da sağlam bir hikaye. Hikaye insanlığın büyük yürüyüşünün küçük bir parçası. Insanın insana uyguladığı acımasız şiddete karşı bir mücadele kitabı gibi.
Bu kitabın Pulitzer kazanmış olması son derece sevindirici.
Güzel anlatım iyi ve insanlığın temel sorunlarını içeren güzel bir hikaye sanırım çok iyi bir de çevirmeni var. Bu yazarı okumayanlar bir bakın derim
