Meryem Şen

Meryem Şen
@dinginim
Akdeniz Üniversitesi
Antalya
16 Ağustos
22 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bir kadın, deniz kenarında yalnız dolaşır. Saçları rüzgârda uçuşur. Arada gözlerine inen saçlarını eliyle geriye atar ve yalnız dolaşır. Denize bakar. Bakarken gözlerini kısar, alnı kırışır. Denize bakar ve çekirdek yer. Bir banka oturur, bacak bacak üstüne atar. İnce bilekli düzgün bacakları vardır ve farkında olmadan ayağını sallar. Geçmişi düşünür; akıp giden zamanı, bir bir sönen coşkularını. Yaşadıkları başka bir kadının yaşamını aitmiş, bir gün kendi yaşamını yaşayacakmış gibi gelir. İyi ki deniz vardır, gemiler vardır, alıp başını gidemese de, alıp başını gitmeler vardır.
Reklam
sol omuzumdan bir serçe havalandı
anlamak* ikili iliskide, sizin anlama cabanizin ne kadar guclu oldugundan ote karsi tarafin anlamaniza ne denli izin verdiginin hadisesidir.
bacası tütmeyen her evden, bir yiyecek kırıntısı bile olmayan kirli sokaktan bakıyordu açlık. fırıncının raflarında bir yazıttı o, küflenmiş her küçük ekmeğe kazınmış olan. dönen silindirlerin içinde kavrulmuş kestaneler arasında kurumuş kemiklerin çıtırtısıydı açlık. birkaç damla yağda gönülsüzce kızaran patates dilimlerinin içine doğranmıştı hep.
benim sesimi duyarsan, bu benim sesim olur mu bilmiyorum, umarım benimkidir. bir zamanlar kulağına tatlı bir müzik gibi gelen benim sesime benzeyen bir ses duyarsan ağla! eğer saçımı okşarken, genç ve özgürken göğsüne yaslanan sevgili başı anımsatıyorsa saçlarım ağla, ağla! eğer bütün saygı ve hürmetimle sana hizmet edebileceğim bir yuvadan bahsettiğimde viran olmuş bir yuva hatırlıyorsan ve yüreğin burkuluyorsa, ağla, ağla!