“Sevgi dilin ne?” diye sorsalardı bana…
Uzun uzun düşünürdüm belki.
Çünkü bazı insanlar “seni seviyorum” demez,
ama bir cümlenin içine saklar sevgisini.
Bir sessizliğin içine,
bir “dikkat et”e,
bir “eve varınca yaz”a…
— Peki sen nasıl sevilmek isterdin?
“Bana kendimi eksik hissettirmeyen biri tarafından…”
Çünkü insan bazen sevgiden çok,
yanında kendisi olabildiği bir kalp arıyor.
— Çiçek almak mı sevgidir?
Bazen evet.
Ama asıl sevgi,
çiçek solduktan sonra bile aynı inceliği sürdürebilmektir.
— Mesaj atmak önemli mi?
Hem de çok.
Çünkü bazı insanlar “ne yapıyorsun?” demez aslında.
“Bugün de aklımdasın” der.
Bir bildirim sesi bile bazen insanın içindeki yalnızlığa dokunur.
— Peki ya geç cevap vermek?
İnsan sevdiğine bazen geç dönebilir.