Sınavla karşılaştığımızda genellikle öfke ya da umutsuzlukla tepki gösteririz, bize haksızlık gibi gelen şeyi haklı olarak redderiz. Ama öfke sağırlaştırır, umutsuzluk kör eder. Bize sunulan büyüme fırsatını kaçırırız. Bu durumda sert darbeler ve yenilgiler birbirini izler. Üzerimize çullanan şey kader değildir, mesajını yenilemeye çalışan hayattır.
Sen başkaları için çaba gösteren biri olmayı seviyorsun ve buna karşılık“fedakarlıklarının“ karşılığında değer görmeyi umuyorsun. Dahası, biraz da kendinden şikayet etmeyi ve böylece insanların sempatisini kazanmayı seviyorsun.