Adamı tanıyordum;daha doğrusu,yüzü çok bilindikti.Her günkü adsız yüzler arasından her gün belli bir noktada rastladığımız için seçtiğimiz,bilir olduğumuz yüzler gibi.
İyiliğin bazen kötülük kadar tehlikeli olabileceğini sende öğreniyorum. İnsan olmanın küçük anlarını kaçırmak ne denli kötü ise, enayilik de o denli kötü.
Havaya değip de bozulmasın diye salamura tenekelerinin üstüne taş koyarlar.O zaman düşünmemiştim sanıyorum.Ama galiba taşı kaldırılmış bir peynir tenekesiydim.
Ölüm bazen o denli çabuk gelmiyor.Ölümle savaşmak gerekiyor.Gülünecek en uygun anda gülmeyi kasıklarıma hapsedişim bundandır belki.Ölmeye yatarken ölümle savaşmak gerekeceğini düşünmemişim.