bal bocegi
@disvante
tanırsınız benim gibilerini boş sokaklardan,
çizgilere basmaya yürümeye çalışan insanlardan
Cehennemdi.
Nereye, nasıl çıkacaklarım bilmiyorlardı. Yalnız öldürüyorlardı. Kimi öldürdüklerim bilmeden. Yalnızca öldürmek için.
Dağlardaki kar kana dönüştü. Zap kıpkızıl akmaya başladı. Görenlerin gözü kör oldu. Duyanların kulağı sağır oldu.
Anlatanların dili tutuldu. Yazanların kalemi kırıldı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu dağlan bilirdim, gurbeti
bilmezdim, diyor. Gece yüreğimde bir hançer, diyor. Kim sapladı bu hançeri, bilemem, diyor. Gel hançeri çıkar, diyor. Gel hançeri çıkar, diyor.
Akan kanım...
Devam etme, diyorum. Ben bu ağıtı daha önce dinlemiştim.
Hiç sanmam, diyor Vahap. Ben bile duymamışken...
Sizin ağıtlarınız birbirinin aynı, diyorum. Sesimi yükseltiyorum. Tümü birbirinin aynı. Sonra rehberimin gönlünü almak istercesine,
Ölüm gibi, diyorum.
Sen neden geldin buralara? Bilmez misin ki bombalıyorlar dağlan. Bir bomba da buraya düşerse. Senin ne işin var burda?
Bilmez misin ki burda hayat yoktur, burda ölüm vardır. Ne işin var senin burda?
Yolculuğu nasıl geçmiş, onu sor, diyorum.
Vahap kendiliğinden,
Nasıl geçsin ki, diyor. Kötü geçmiş. Yolculuk değil, yerlerinden,
yurtlarından kaçışmış.