Aylardan Kasım Günlerden Sen
Batan güneşin kızıllığı, denizin maviliği Sensin bana huzur veren bakışlarının derinliği Hele bir adım atsan gelsen bana ey yar Gelirim bende sana gerekirse koşarak yar ​Aylardan kasım, içimde bir hüzün Aklımda hala o masum gülüşün Seni severek geçirdiğim her gün Ah! Bi bilsen bayramdır bana gülüm ​Bu sokaklar ki aşkıma şahit yerler Oturur beklerim bir kaldırım taşına yahut kapı eşiğine Sonra sen geçersin ılık ılık esen meltem misali Ruhumun en saf yerine dokunur etkilersin beni ​Bakarsın bana öyle ürkek ürkek Ne var bende korkacak bendeki bu yüzsüz yürek Bakıyorsun ama görmüyorsun halimi Olmuşum aşkından deli divane sanki neyime gerek ​Bir ahudur dudaklarının rengi alır beni benden Zaten ben bende değilim ki yar bana sen yeter Sen ki gülünce kamaşır gözlerim, tutulur dilim Dudakların demiştim ahu gülüşün ise bir ömür yahu ​Sen ki bakışların bir mürveri andırır Gözlerin gözlerime değince canlanır ruhum Kalbim sana yenik düşmüş aklım ise mecnun Biz bu aşkı yaşatalım her şeye rağmen gülüm
Şiir
Ben yürürüm yane yane aşk boyadı beni kane Ne akilem ne divane gel gör beni AŞK neyledi…
Reklam
Geçmedi be Minik serçeem
Aşka vurgunum ben Geçer, geçer daha öncekiler gibi Bu da geçer, neler geçmedi ki Yine düşer deli divane gönlüm aşka Aşka Aşka Hep aynı heyecan Aynı çocuksu hayat Ben böyle biraz deli Sen de biraz öyle kal, nasıl olsa
Ey deli divane gönlüm haddini bildin mi sen?
Alıntı
Sen beni divane kıldın akibet
Ey deli divane gönlüm haddini bildin mi sen ?
Alıntı
Reklam
Reklam