Vakt-i zamanında televizyonları evlerinize sokmayın diye haykıran eskilerimiz yobazlıkla suçlandı ama bugün en ünlü profesörler evlerine televizyon almayınca, "aydın insan" oldular. Şimdi iş işten geçtikten sonra kime sorsak televizyondan nefret ediyor ama her akşam ısrarla izliyor. Dizi saatine göre misafirliğe gidiyor, maç saatinde misafir kabul etmiyor. Hatta daha korkuncu namazı reklam arasında kılıyor! Bu nasıl bir müptelalıktır? Özellikle çocuklarımız öyle bir hipnoz olmuş ki ekrana, seslensen tepki vermiyor. Biz kendimizi nasıl bir belaya duçar ettik kısaca bahsedeyim.
Ahir Zamanda Fıtrat Mücadelesi
Yağmur İbiç