İnsan, tıpkı bir meyvenin çekirdeğini içinde taşıması gibi, kendi ölümünü içinde taşır demiştir, Rilke. Er ya da geç hepimiz ölümün gözlerine bakacağımızı biliriz, yine de o an hiç gelmeyecekmiş gibi yaşamayı seçeriz, Çünkü hayatta kalmak ve soyumuzu devam ettirmek bizim en güçlü dürtümüzdür. Ancak başka bir dürtü daha vardır bizi ayakta tutan, bizi hem hayata hem de bi diğerine bağlayan...Sevgi.
~Zeytin Ağacı~