Bu benim motivasyon oldu ahahjs1000Kitap
"Beni de hep depresyonda sandılar" diye sürdürdü sözünü. "Oysa sadece üşengeçtim. Günlerimi yatakta dizi izleyerek, Twitter'a filan girerek geçiriyordum. Bakın o sosyal medya benim gibiler için büyük nimet. Yattığın yerden dünyayı kurtarabiliyorsun."
Dizi başka, hayat başka işte prenses.
Reklam
Peki ya hayat bir dizi birbiriyle bağlantısız deneyimin toplammdan ibaretse? Bir şeyin neden anlamlı bir biçimde başka bir şeyi takip etmesi gerekiyor.
“Çünkü ben kendini normal insanlar gibi değil de bir dizi hamle ve duraklamalarla, yarım yamalak eylemleri ve çokluk eylemsizlikleriyle anlatan adamları kitaplarda seviyorum. Romanlarda kahraman kahramanlık taslamamalı. Bu onu derin yapıyor. Hayattaysa tam tersi. Hayatta net ve keskin ve büyük hareketlerin, kesinkes ifade ettiğin arzuların olmalı. Bir roman kahramanı değilsen, etten, kemikten yapılma bir insansan taleplerin olmalı, vermezlerse kavga ederek almalısın. Sen kahraman değilsin. Satır araların, satırlarının altı üstü yok. Hayat bu. Ya git bir roman kahramanı ol, bir kitabın kapağını açıp içine atla ya da hemen şimdi yaşamaya başla. Doğrudan ol, açık ve net ol, söyle, iste, yap!”
Üstelik sevgilim beni güldürüyordu ve birkaç ay içinde sevgimizsözcük oyunları üreten bir makineye dönüştü; dilbilgisine ve yetişkinlerin konuşmasına meydan okumak için elbirliği etmişçesine otlağımız haline getirdiğimiz bir tuhaf deyimler, soytarılıklar makinesine. Duygularımızın büyüklüğü, onları yaygın dille ilgisi olmayanbir çığlık halinde dile getirme arzusu, bizi çocukça bir ses taklitleriri ve vurgulamalar jargonu icat etmeye itiyordu. Cinsiyetleri tersine çevirmemize, kadının ve erkeğin rollerini hiçe indirgememize olanak sağladığı için bize sevişmelerimizden daha yakın gelen,karman çorman cıvıldaşmalardı bunlar. Birbirini sevmek demek,tamamen masum budalalar olmak için birlikte olma özgürlüğü adına sözlüğü durmadan güncellemek demektir. Öyle güç beğenir kimseler değildik, en basit bir şeye, anlamdan çok saygınlık ve sevgiyüklenmiş sözcüklere gülüyorduk: Örneğin kendisine durmadantakma adlar yakıştırdığımdan uzun bir süreden beri Rebecca’ nın adı unutulur olmuştu: Tatlım, Çebiçim, Gözdem, Köftem, KundakBebeğim, Pisipisim, Püsküllüm, Karabem (adının evirmecesi), yoğun bir biçimde içlidışlılık ifadesi olan bir dizi gülünç lakap. Gülünçlüğü hissetmiyor, sadece küçültme eklerini hissediyorduk. Yada birbirimizin küçük kusurlarını dile getirecek Arapça sözcüklerkullanıyorduk: Rebecca’ nın, yazgıya boyun eğişi nedeniyle adı Matmazel İnşallah idi, durmadan, “Benim için fark etmez" diyerekkarar vermeyi reddettiği için Madam Farketmez de diyordum. Herzaman aceleci olan benim adımsa Bay Çabukol ve gözlerimi yoldangeçen her karaltıya diktiğim için Bay Çufidi. Bebek diliyle konuşuyorduk ve seslerin vurgularına ne kadar çocuksu bir hava verip,cümleleri ne kadar çeker, hecelerin sırasını altüst ederek sözcükleri ne kadar şekerleme gibi emersek mutluluğumuz da buna
Rüya görmek insanların da aralarında olduğu, bu tecrübeyi yaşayacak kadar şanslı olan bütün türlere bir dizi benzersiz fayda sağlıyor. Bu armağanlar arasında acı verici anıları yumuşatan avutucu bir nörokimyasal banyo ve beynin geçmişteki ve şu andaki bilgiyi birbirine karıştırarak yaratıcılığa ilham kaynağı olduğu bir sanal gerçeklik alanı da var.
Reklam
Reklam