dilara
@dlarabc
sen ne getirdin bana çocukluğundan?
şen kahkahalar ulumalar donakalmalar mı?
üzüncün senin hangi çağrışımlara uzandı
benim eskil saatlerimde?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
sorma! ya bir gölge oluşmaz mı hiç,
hep ışık var mı oluyor camdan yüreğine
akan duru, düzensiz kararlılık için?
toprakla kapanmış bir deniz cesedi üzre
oturmuşum o ak melek tenli tahtın
gülünç taslağında...
karanlık bir kutu belleğimde
(yaşamamışlığımdan)
sanrılarla geçmiş koca bir hayat.. eğer, yüzünde tokat gibi onu serseme çevirecek olan aşkı beklemeseydi ve kendisini sevildiğini sanarak sevilmediği bir aşkın pençesine düşmüş halde bulmasaydı yine bunları yaşar mıydı, bütün bu yaşanılan kötü olaylar zincirini düzeltebilir miydi aziz bey?
maryam'a duyulan aşkın anlatıldığı bölümlerde, hiçbir şeyden korkmayarak tek taraflı aşkına sadık bir erkeği okuyor olmak güzeldi ama ilerleyen kısımlarında kendisine yapılan yanlışı bir başka kadının hayatının (farkında olarak ya da olmayarak) karartıldığını okumak canımı yaktı. ben bu hikayede en çok vuslat'a üzüldüm. o silik, hiçbir şeye sesini çıkarmayan, bir eşya gibi yaşayan kadınla empati kurmak biraz acı oldu.
aziz bey'in zincirleme bir kaza gibi olan hayatı, geç kalınmışlığı, yalnızlığı, çaresizliği ve pişmanlığı anlatıyor. güzel bir kitaptı, tavsiye edilir️
