"İnsanlar, hikâyelerinin hep mutlu sonla bittiğine inanırlar." dedi sessizce. Biraz daha yaklaştı bana. Şimdi gözleri gözlerimde, dudakları dudaklarımdaydı.
"Bak bana." Korkarak bakışlarımı ona çevirdim. Ruhu olmayan bir beden gördüm. Dudakları tekrar kıpırdandı:
"Ben, her zaman mutlu son olmadığının kanıtıyım."