Şeyma
@dlbdkseyma
Şu anda okuduğu kitap
Gogol “bir delinin hatıra defteri” gibi memurların sınıf farkını derinlemesine yaşadıklarından , ezilen memur kesimden ve acımasız üst soy (!) insanlardan dem vurmuş. Beni en kendine çeken yönü okurla yer yer bizzat konuşması. Okura bunu açıklamalıyım, şu şahıstan da bahsetmeliyim gibi.
Kahramanımız Akaki Akakiyeviç çalışkan, işine aşık, uysal karakterlidir. Öyleki bu hali dahi onu türlü kötülüklerden, dalga geçilmesinden koruyamıyor. Hep söylerim “ insanları asla memnun edemezsiniz” . Her şey batar bize ‘ her şey problem her şey zor. Bu itibari danışmanı da sevemezler , komiser ve kitapta çokça bahsedilen önemli kişi önemsemez. Aylarını verip, aç ve ışıksız kalıp biriktirerek diktirdiği yepyeni paltosunu çalanları bulmaya kimse soyunmaz. Sonunda bu acıya dayanamaz Akaki
Kendime not;
Sana küçük, basit, ucuz gelen bir mal, bir değer , bir hareket başkası için hayati önem arz edebilir. Bırak insanlar kendini açıklasın herkese bu şansı ver. Sonra o önemli kişi gibi vicdan azabı çekip pişman olsan dahi Akaki çoktan ölmüş olabilir. Pişman olma, sev, önemse ve lütfen değer ver. İyi bir makama ulaşıpta kendini kötülüğe teslim etme
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dünya’da gideceği yeri yok her yerden kovuyorlar!1000Kitap
Kitapta Sıradan bir memurun (İtibari Danışman) soyluları eleştirisi, onlara olan nefretiyle başlayıp kendisini İspanya kralı ilan etmesiyle son buluyor. Sınıf ayrımının etkisini her güncesinde görüyoruz ve bunun Memuru nasıl rahatsız ettiğini de. Kızıyor, her iyiliğin her güzelliğin generallerin belki kamer-yunker’leri bulmasına kızıyor.
Çerez tadında bir kitap
İyi okumalar ...
Mutsuzluk hakkımı istiyorum.1000Kitap
Adını bir çok okuyucudan duyduğum kitabı edinmemle okumam 8 ay sürdü. Kitabı yaklaştığımız sonla çok özdeşleştirenlerden olsa gerek çekindim’ yüzleşmek istemedim.
Kitabın içeriğindeki kuluçka merkezlerini, alfaları-deltaları , hipnopedyaları bir çok yerde bulabilirsiniz. Bende ne izler bıraktığını paylaşmak istiyorum. Evet kitap vahşi, acımasız, gaddar gözükmüyor. Aksine her şey ürkütücü derece sistemli , planlı ,İSTİKRARLI -ki en büyük gaye bu -ve kontrol altında. Kitabın ortalarına doğru gayet bilim kurgu şeklinde ilerledi kitap. Beni rahatsız etmedi olup bitenler ta ki Bernard’ın uyumsuzluğunu görene kadar. Distopyanın çıkış noktası tamda vahşi John ile Mustafa Mond’un sert yüzleşmesi . Bize yakın gördüğüm noktalar bir hayli fazla ve üzücüydü. Mutluluk uğruna nelerden feragat ettiğimiz , üzülmeye acı çekmeye tahammül edemediğimiz için sarıldığımız onlarca madde, yalnızlığın bir vebaymışçasına bahsedilmesi, katlanmayı öğrenmek yerine her şeyin kökünü kazımak ve eskiyen her şeyin atılması gibi onlarca benzerlik. John içimizdeki insani duyguların haykırışıydı “ ama gözyaşı gerekli derken.” Her şeyin makineleştiği, hızlandığı ve inanılmaz teknolojik cihazlarla çevrelendiği bu zamanlarda ben de öylesine şartlandırıldığımızı hissediyorum ki , bizden bekleneni yapmamak elimizde değil. Ayağımızda prangalarla Özgürlük diye bağırırken ve hatta özgür olduğumuzu düşünürken bile esiriz aslında.
Halil Cibran’la tanıştığım kitabın incelemesini en çok kendime yapıyorum ki hayat yolumda her kaybolduğumda bana yolumu, yönümü buldursun.
El Mustafa’nın ruhu sızısız ayrılamayacağını düşünürken kentten, gün tohumunu hangi anımsanmayan mevsimde attığı bilinmeyen hasat günüdür.Onu yolcu ederken bana kattıklarına teşekkür ederim. Şimdilerde okuyarak ektiğim tohumlarımın bana da hasat günü getirmesini diliyorum. Ermiş okuyup rafa konulacak bir kitaptan ziyade yaşamda yer yer hatırlanması gereken altı çizili yerlerle dolu.
Bana önce “yüreğimin mevsimlerini kabullendirdi. Acımı seçmekte özgür olduğumu unutmuşken.
“Keder varlığınızda ne kadar derin bir oyuk açarsa , taşıyabileceğiniz sevinç o kadar fazla olur” dedi. Tüm kederim, acım, elemim iyi kim oldu.
Evliliklerin böylesine yıprandığı bu asırda aşkı ayağınıza, yüreğinize pranga eylemeyin. Evet yüreklerinizi verin ancak teslim etmeyi birbirlerinizin eline. Yalnız başınıza olun ikinizde.
Yunus Emre ne demişti “kader gayrete aşıktır”. İşte bu yüzden yazılanı silecek olan yalnız alın terimizdir.
“Ben bu çağdan etimle, kemiğimle nefret ettim. “ derken okuduğum bölümün de yadsınamaz etkisiyle suç ve cezaya, yasalara dair söyledikleri bana ışık oldu. Asrımız kol gezen kadın cinayetlerinin vahşiliği, çocuk istismarlarının korkunçluğu, öldürürülen hayvanların halleri hepimizi derinden etkilerden unuttuklarımı hatta belki okuyunca canımı yakan gerçekleri gösterdi. “Kötülük yapan birinden, sizlerden biri değil de, size yabancı biriymiş, dünyanıza giren davetsiz misafirmiş gibi bahsediyorsunuz. Fakat evliyalar sizin içinizdeki en yüksekten daha yukarı çıkamaz ve kötüler sizlerin içinizdeki o en alçak noktadan daha aşağıya inemezler. ”
Bunu yapan insan değil diyoruz ya insan ama işte hemde senin benim gibi senin benim
